woensdag 11 juli 2012

We zijn gewaarschuwd

Het lijkt misschien nog ver weg, maar over een paar maanden, op 12 september, gaat Nederland naar de stembus. Op zich geen probleem natuurlijk, dat is al zo vaal voorgekomen. Maar toch is het dit keer ook anders. Er staat bij deze verkiezingen enorm veel op het spel. Ten eerste de situatie rond de Euro, en Europa in het algemeen. Nooit eerder hebben deze onderwerpen zo’n grote rol gespeeld tijdens verkiezingen dan deze keer. Europa dreigt meer en meer macht over onze levens te krijgen. Op zich is de eenheid met andere volkeren altijd toe te juichen. Maar dit gaat niet over de volkeren, maar over de banken en de grote bedrijven. Het is van het grootste belang dat we er voor zorgen dat deze krachten niet nog meer macht over onze levens krijgen.

Het gaat er dus niet om of je voor een verenigt Europa bent, maar of je voor een Europa van het kapitaal bent. Precies daar moeten we Nee op zeggen. Luid en duidelijk. Dit Europa van de Euro en de banken heeft al een aantal landen in de financiële chaos gestort, en het project op zich is door de crisis een failliete boedel geworden. Het is dus belangrijk dat we de problemen niet nog groter maken. De meeste reguliere partijen lopen braaf achter het Europa van Merkel aan. Sommige anderen zijn tegen, maar dat is op benauwende nationalistische gronden of een fascistische ideologie. Het is van belang dat de kiezers juist de partijen die nu nog voor zijn dwingen om eindelijk de discussie over deze zaken te voeren. Dat is een stap richting verandering. Het is een kleine stap, maar de eerste stap is altijd het belangrijkste.
Een andere kwestie die we goed in de gaten moeten houden is de dreiging van een extreem recht kabinet. We praten dan over een regering Rutte 2 bestaande uit VVD, PVV, wat splinters en misschien de SGP als dit nodig mocht zijn. De meeste lezers zullen denken dat Rutte nu wel genoeg heeft van de PVV en Wilders, zeker nu het heftig rommelt binnen deze club. Maar dat is een vergissing. Nu staan de VVD en de PVV vijandig tegenover elkaar, maar een deel hiervan is show. Laten we niet vergeten dat beide partijen uit het zelfde nest komen, en dit geldt ook voor splinters als Brinkman en eerder Verdonk. Alle extreem rechtse stromingen die nu actief zijn in de reguliere politiek vinden hun oorsprong binnen de VVD. Ook zijn het allemaal stromingen die afkomstig zijn uit het kapitaal. Ze vertegenwoordigen verschillende denkrichtingen, maar uiteindelijk zullen ze altijd samen op trekken. Zeker als het gaat tegen de arbeidersbeweging.

De VVD komt voort uit de meer liberale stroming en de PVV vertegenwoordigd het radicale gezicht van het kapitalisme. Daar komen ook de splinters vandaan, die op zich niet echt relevant meer zijn. Een partij als de PVV legt voor het kapitalisme, als het nodig mocht zijn, de basis voor het fascisme. Het fascisme wordt door het kapitalisme altijd ingezet als andere middelen niet meer werken om de winsten veilig te stellen. De PVV is voor deze taak in gereedheid gebracht. Mocht er bij de verkiezingen een rechtse meerderheid ontstaan, zitten Rutte en Wilders weer om de tafel, samen met de fundamentalisten van de SGP. Het repressieve afbraak beleid dat daar uit gaat komen is nu al te voorspellen. Het verzet ook, maar dat is een ander verhaal.
Wil het kapitalisme zo’n extreem rechts kabinet? Dat is nog niet helemaal zeker. De kapitalisten komen niet uit de crisis, en het kan zijn dat men naar noodmiddelen, het fascisme, gaat grijpen. Dit is niet hun meest favoriete optie, omdat er ook verzet zal opkomen en over het algemeen wil het kapitalisme rust. Verzet en onrust zijn immers slecht voor de winst, en daar draait het toch allemaal om. Maar als de nood hoog genoeg is, en daar lijkt het steeds meer op, zal men aan de noodrem trekken. Dan is een regering VVD, PVV, SGP wel een acceptabele optie. Dit alles kan heel ver gaan en zelfs in een dictatuur eindigen. Nu al zijn er regeringen in Europa die op ondemocratische manier tot stand zijn gekomen. Bijvoorbeeld in Italië en eerder Griekenland. Al deze dingen zijn dus niet denkbeeldig, maar kunnen voorkomen, ook in Nederland.

Om steeds waakzaam te blijven is het handig om de geschiedenis goed te kennen. Er is geen beter voorbeeld dan de opkomst van Hitler en de Nazi’s in Duitsland. Veel mensen denken dat Hitler in januari 1933 bruut de macht heeft gegrepen. Eigenhandig zou hij de democratie hebben uitgeschakeld. Niets is minder waar. In de vroege jaren 20 van de vorige eeuw was de NSDAP van Hitler een onbeduidende splinterpartij die vooral werd aangehangen door uitschot. Pas toen de crisis in Duitsland zo groot werd dat het Duitse kapitaal geen uitweg meer zag, werd er door bepaalde krachtige stromingen in Hitler geïnvesteerd.
Het waren toen nog maar een paar stromingen die een sterke man zochten, maar het was voldoende om de NSDAP te laten groeien. Intussen werd de Republiek van Weimar steeds meer voorbereid op een dictatuur. Steeds opnieuw werd het parlement ontbonden en werden er verkiezingen uitgeschreven. Intussen werd er geregeerd met noodverordeningen die vooral tegen de sterke arbeidersbeweging waren gericht. De rijkspresident von Hindenburg hield de macht in handen en kreeg zelfs steun van de sociaal democratische SPD. Maar de SPD werd steeds meer op de achtergrond gedrongen en de burgerlijke politicus von Papen werd belast met het uitvoeren van de noodverordeningen. Dat ging zelfs zover dat de sociaal democratische regering in Pruisen gewoon werd afgezet.

Dit alles werd zogenaamd allemaal gedaan in het belang van het land. In feite was het gewoon in het belang van de grote kapitalisten die de politici in hun zak hadden. Men wilde de vrije hand, dus moest de weg vrij gemaakt worden. Begin jaren 30 was zelfs dit niet meer voldoende, en werd er volledig op Hitler gezet. Door de investeringen in de NSDAP groeide de partij enorm en kreeg veel aanhang onder de teleurgestelde burgers. De fascisten kregen veel stemmen, maar nooit genoeg om op eigen kracht te kunnen regeren. Hitler werd in het zadel geholpen door de burgerlijke politici, met von Hindenburg in de hoofdrol. Kort voor de machtsovername in januari 1933 was de NSDAP eigenlijk over haar hoogtepunt heen. De partij verloor duizenden stemmen terwijl arbeiders partijen, zoals de communistische KPD, groeiden. Ook de SA, Hitler’s straatvechters, dreigde het onderspit te delven omdat de arbeiders via hun Strijdbond terug sloegen.
Het kapitaal zag de kans wegglippen en liet von Hindenburg Hitler tot rijkskanselier benoemen. Dat was ook meteen het einde van de republiek, en het begin van de fascistische dictatuur. Dit was dus nooit de wens van de kiezers, maar het project van het Duitse grootkapitaal in samenwerking met de burgerlijke systeempartijen. De laatste groeven hiermee hun eigen graf. Waarom gebeurde dit alles? Zoals gezegd wilde het kapitaal de handen vrij hebben om met alle middelen uit de crisis te komen. Hiervoor moest de sterke arbeidersbeweging worden uitgeschakeld. Daar had men de fascisten voor nodig. Ten tweede wilde het Duitse kapitaal de herbewapening van Duitsland. Er moesten immers nieuwe markten komen om de crisis te overwinnen, en nieuwe winsten te maken.

Ook wilde men van het Verdrag van Versailles af dat de schadevergoedingen na de nederlaag in de Eerste Wereld Oorlog regelde. Het grootkapitaal, met de wapensmeden voorop, hadden ruimte nodig en daarvoor waren alle middelen geoorloofd. Verder is er de vraag waarom de burgerlijke partijen mee werkten. Men dacht dat Hitler na een paar maanden wel ontmaskerd zou zijn. Dan zouden zij weer aan de beurt zijn. Zelfs een aantal SPD leiders dachten zo. Het was een grote misrekening want die paar maanden werden 12 jaar, en waren de inleiding voor een nieuwe wereld oorlog.
Ook vandaag weer zit het kapitaal in de problemen en is op zoek naar een uitweg. Hoe wanhopiger de onzichtbare heersers worden, dus te groter het gevaar. Ook nu weer kunnen de systeempartijen de weg vrij maken voor de meest radicale en brute vorm van het kapitalisme; het fascisme. Het is dus van het grootste belang om een (extreem) rechtse meerderheid bij de volgende verkiezingen te voorkomen. Het zou de inleiding tot de ondergang kunnen zijn. Leer van de geschiedenis en blijf waakzaam. We mogen de fouten van het verleden niet herhalen, nu niet en nooit meer. Voor wie nog twijfelt; hoe zou het komen dat eerst Fortuyn en daarna Wilders in korte tijd zo groot werden en zo veel ruimte kregen? Waar kwam het geld en de steun vandaan? Het antwoord staat boven beschreven.

Intussen is het verkiezingsprogramma van de PVV verschenen en Wilders lijkt het met de Nederlandse burger goed voor te hebben. Men is immers tegen Brussel en voor Nederland. Wat de partij eigenlijk bedoeld is dat men tegen het buitenlandse kapitaal is, maar voor de Nederlandse kapitalisten. Dat hebben alle extreem rechtse partijen gemeen. Niets nieuws dus. Men is tegen onderdrukking door Brussel, maar voor onderdrukking door de Nederlandse elite. Ons antwoord moet zijn: tegen het Europa van de banken en de bonzen, voor het Europa van de volkeren. Kortom; een Verenigd Europa van Arbeidersrepublieken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen