Nederland (weer) in oorlog

Met rode oortjes en trillende vingers zaten ze te wachten in Den Haag. Wachten op het moment dat ze mochten mee doen aan de coalitie tegen de IS in Irak en Syrië. Al weken waren ze over stuur, de Haagse heren en dames, omdat het er op leek dat de Amerikanen Nederland niet nodig hadden in weer een nieuwe interventie, die nu al zwanger gaat van de volgende conflicten. Vorige week was het dan eindelijk zo ver. Nederland kreeg het groene licht om mee te doen met de bombardementen op de IS. Weliswaar alleen in Irak want de PvdA, met toch nog een minimale dosis principes, koos er voor om niet naar Syrië te gaan omdat er geen VN resolutie is. Dat werd echter gezien als een klein detail, de media waren meteen vol van het andere nieuws; Nederland ging ten strijde trekken. Nou ja, ten strijde is veel gezegd omdat het maar gaat om 6 F-16’s die de strijd met de IS zeker niet echt zullen beïnvloeden. Dat weet Den Haag ook wel, maar een beetje sabelgerammel is nooit weg, en ook Nederland slaat maar wat graag op de oorlogstrommels. Op orders van Washington natuurlijk, want zonder die orders mag men nog geen nagel afknippen.

Intussen staan de F-16’s in de lange file van landen die staan te popelen om bommen op Irak te gooien. De Amerikanen gooien nu ook illegaal bommen op Syrië, want een VN resolutie is er nog steeds niet, maar de Amerikanen zijn het gewend om alle wetten en regels aan hun laars te lappen, als het om de Yankbelangen gaat. We zitten dus midden in de zoveelste interventie, die net als alle voorgangers niets zal oplossen. Sterker nog, de situatie zal alleen verder verslechteren. Laat een ding duidelijk zijn; wij hebben geen enkele medelijden met de IS of welke andere fundamentalisten organisatie dan ook. Maar we sluiten onze ogen ook niet met betrekking tot de herkomst van dit soort groepen. We herhalen het maar weer eens; de IS, net als eerder Al Queda en Al Nusra, is een Amerikaanse creatie die door de CIA en andere Amerikaanse “deep state” instellingen is gecreëerd om tegen regimes te gebruiken die niet in het Amerikaanse straatje passen. De IS is getraind en bewapend door Amerika en haar verschillende onderdanen, om tegen het regime van Assad te vechten. Het doel van dit alles was het installeren van een ander regime in Syrië, net als eerder was gedaan in Irak. In Syrië mislukte dit echter en de IS volgt nu haar eigen agenda. Het komt er dus op neer dat Amerika, plus de rest van de zogenaamde coalitie, nu haar eigen creatie aan het bombarderen is. Dat is overigens niets nieuws want over de jaren hebben we gezien dat Amerika altijd een vijand nodig heeft, en bij gebrek er gewoon een uit de grond stampt.

De hele situatie in Syrië en Irak is dus door de Amerikanen, en hun Europese partners, zelf gecreëerd. Daar komt nog bij dat het bombarderen van de IS in Syrie een prima excuus is voor de Amerikanen om Syrie aan te vallen. Iets wat men toch al steeds van plan was. Kortom, de IS opmars komt voor de Amerikanen als geroepen. Sommige zullen zeggen dat we toch de bloeddorstige bende, die de IS zeker is, niet zo maar haar gang kunnen laten gaan. Dat er nu toch veel onschuldige slachtoffers sterven of op de vlucht worden gejaagd. Dat klopt. Maar als we deze problemen willen oplossen is bombarderen niet de juiste weg. Kijk maar naar de huidige resultaten. Bij iedere aanval, zowel in Irak als Syrie, komen ook steeds burgers om het leven. Ook dit zijn onschuldige mensen. Het resultaat is echter dat de haat tegen het Westen in het Midden Oosten alleen maar groter wordt. Precies dat kan fungeren als een prima rekruteringsbureau voor de IS en andere groepen. Veel mensen in het Midden Oosten spugen intussen op het Westen na alle oorlogen en interventies die aan miljoenen mensen het leven hebben gekost. Kunnen we ze dat kwalijk nemen? Zeker niet. Voor een aantal lijkt dan de volgende logische stap om zich aan te sluiten bij de IS of een andere groep. Dus de conclusie kan alleen maar zijn dat meer bommen de IS alleen maar sterker zal maken, en niet afzwakken. Dat is de ironie van de hele zaak.

Hoe pakken we dan dit soort zaken aan? In feite is er maar een weg om aan dit soort conflicten een einde te maken. Europa moet eindelijk onder het juk van de Amerikaanse imperialisten uitkruipen en er bij Washington op aan dringen om te stoppen met de smerige spelletjes in het Midden Oosten en elders, die alleen de Amerikaanse misdadige belangen dienen, en aan steeds meer mensen het leven kosten. Om hoeveel slachtoffers het precies gaat is intussen niet meer te tellen. Allemaal slachtoffers van Amerikaanse oorlogsmisdaden, waar intussen de Europeanen vele malen medeschuldig aan zijn. Hieraan kan alleen een einde komen, als Europa eindelijk de realiteit ziet en zich losscheurt van de Amerikaanse jaspanden waar men zich al zo lang aan vastklampt. Dat Nederland nu mag mee bombarderen betekend dat ook Nederland zich schuldig maakt aan oorlogsmisdaden. Voor alle duidelijkheid; zonder Amerikaanse interventie in Irak en Syrie was er nooit een IS geweest. Dan was dus ook de huidige interventie volslagen overbodig. Jammer genoeg gaan de ogen in Europa nog steeds niet open. Als iemand de waarheid zegt, zoals de rapper Lange Frans op Twitter, wordt hij aan alle kanten aangevallen. Terwijl de aanvallen juist op Washington gericht hadden moeten zijn. Daar komen de ellende, de bloeddorst en de misdaden vandaan. Washington wil de wereld overheersing, en Europa doet geen enkele poging om op de rem te trappen. Dit ondanks het feit dat Europa zelf slachtoffer wordt van de Amerikaanse militaire doctrine.

Kijk maar naar de angst die er intussen is, ook in Nederland. Angst omdat men maar al te goed weet dat er steeds meer vijanden ontstaan. Militairen en douanepersoneel mogen al niet meer in uniform over straat, en de idioot die het hoofd is van de zogenaamde terrorismebestrijding is niet meer van de TV af te slaan. Angst dus aan alle kanten, voor aanslagen, voor gezichtsverlies als men niet mee doet en vooral voor de dictaten uit Washington. Waar die dictaten toe leiden kunnen we nog veel dichter bij huis zien.

In Novorossia komen er steeds meer bewijzen van de oorlogsmisdaden van het Oekraïense fascisten leger. Een leger dat wordt gesteund door de NAVO en de EU en zijn orders uit Washington ontvangt. In de laatste weken hebben de milities van Novorossia de fascisten verder teruggedrongen en op de terreinen die eerder in het bezit waren van Kiev zijn intussen zeker 12 massagraven gevonden. In deze graven lagen de lijken van zeker 350 mensen die door de fascisten zijn vermoord. Het gaat in sommige gevallen om leden van de milities, maar in de meeste gevallen zijn het gewone burgers die op een of andere manier in handen van het leger zijn gevallen. De massagraven die ook zijn gezien door leden van de OVSE leveren ten hemelschreiende beelden op.

 Veel van de slachtoffers blijken jonge vrouwen te zijn, sommige zwanger. Aan de lichamen is te zien dat ze eerst zijn gemarteld en vaak ook verkracht. In een geval gaat het om twee meisjes van 13 en 14 jaar oud. Maar zelfs dat was nog niet voldoende voor de fascisten. In een aantal lichamen ontbreken de organen. Het lijkt er erg op dat ze op medische wijze zijn verwijdert. Er waren al langer geruchten dat het Kiev leger betrokken was bij orgaanhandel. De graven lijken dit te bevestigen. Er wordt nu uitgebreid onderzoek gedaan om de waarheid boven tafel te krijgen. Zo als altijd zul je deze berichten nauwelijks tegen komen in de Westerse pers. Als dit wel gebeurd is het zonder de schokkende details. Kiev is immers een bondgenoot en dan is er nooit gebrek aan doofpotten. Natuurlijk zal Washington weer alles ontkennen en zeker de Amerikaanse betrokkenheid. Maar het Oekraïense leger en ook de speciale fascisten eenheden dragen Amerikaanse kleding en uitrusting. Hun wapens en munitie zijn van Amerikaanse makelij. Kan het nog duidelijker?

Ook de mensen die zijn vrijgelaten tijdens de gevangenenuitruil bevestigen de gruwelverhalen over de misdaden begaan door de fascisten. De verhalen zouden in de jaren 30 en 40 van de vorige eeuw in Duitsland geschreven kunnen zijn. Het is duidelijk dat de concentratiekamp en Gestapomethoden terug zijn in Europa. Nederland, als lid van de NAVO en de EU is medeverantwoordelijk voor deze door Amerika aangestuurde en betaalde misdaden.

De kans is erg klein dat de Europese regeringen tot inkeer komen en zich van de Amerikaanse dictaten zullen afkeren. Maar de Europese volkeren kunnen opstaan en eisen dat er aan deze smerige praktijken een einde komt. De dreiging van fascisme in Europa is nu groter dan het in bijna 70 jaar is geweest. We moeten het tij nu keren voordat de bruine pest en het Amerikaanse imperialisme, die direct met elkaar zijn verbonden, ons allemaal tot slachtoffer maken. Terugvechten is de enige mogelijkheid. Met alle middelen.

Bestand Novorossia; overwinning of gelijk spel?

In de laatste weken hebben de partijen in de oorlog in Novorossia overeenkomsten ondertekend die moeten leiden naar een houdbaar staakt-het-vuren en uiteindelijk een oplossing van het conflict. Dit is dus een goed moment om te kijken wat de stand van zaken op dit moment is, en wat de toekomst nog brengen zal. Het kan alleen maar een tussenstand zijn, want een ding moet duidelijk zijn; het is nog lang niet afgelopen. Niet in Novorossia, en niet tussen Rusland en het Westen.

Om een goed beeld te krijgen van wat er in de laatste 6 maanden in Novorossia is bereikt moeten we terug gaan naar het begin van de opstand. Toen de fascisten in februari in Kiev de macht grepen, gesteund en gefinancierd door de VS en west Europa, kwam de bevolking van het zuid oosten in opstand. Men wilde niet door de fascisten van de Maidan geregeerd worden en een campagne voor aansluiting bij de Russische Federatie kwam opgang. Dit begon met grote demonstraties in Donetsk Lugansk, Slavyansk en Odessa, maar toen dit niet voldoende bleek te zijn begonnen kleine groepen activisten publieke gebouwen te bezetten. Dit waren de voorlopers van de milities. In feite waren er in maart nauwelijks wapens voor handen. Er waren wat automatische geweren afgenomen van de veiligheidsdienst, maar de meeste activisten moesten het doen met wat pistolen, oude geweren uit de Tweede Wereld Oorlog, benzinebommen en stokken en staven. Dat was eigenlijk alles.

Toen in april het Oekraïense leger in de aanval ging tegen de steden van Novorossia was deze situatie wat verbetert en ontstonden er echte milities, maar het bleef een ongelijke strijd. De overmacht van het Kiev leger, versterkt met fascistische eenheden die zich als opvolger van de SS zien, en daarnaast steun van de NAVO, maakte dat het maar de vraag was of de milities het Donbas gebied konden verdedigen. In feite was er van een echte verdediging geen sprake, en was het meer brandjes blussen op steeds andere plaatsen. Maar het gebrek aan mankracht en materieel werd goedgemaakt door de moed en de strijdbaarheid van de militieleden. Regelmatig werden helikopters en vliegtuigen uit de lucht geschoten en bij Slavyansk werden de eerste 6 pantserwagens van het Oekraïense leger afgenomen en door de milities ingezet. Zo kwam er langzaam een omslag, maar steeds opnieuw waren er crisissen en leek het er op dat de milities niet tegen de druk waren opgewassen.

Slavyansk moest worden opgegeven om Lugansk en Donetsk te redden. Dat is uiteindelijk ook gelukt. Maar de prijs was hoog, vooral op het gebied van burgerslachtoffers. Het Kiev leger vuurde met zware wapens en zelfs lange afstandsraketten op de steden met alle gevolgen van dien in schade en slachtoffers. Bijna een miljoen mensen vluchtte naar Rusland. Er waren andere dreigingen die het hoofd geboden moesten worden. Het eerste plan om aan te sluiten bij Rusland zoals eerder de Krim had gedaan kon niet doorgaan omdat dit Rusland in veel problemen had kunnen brengen. De NAVO loerde constant op een kans om een aanval op Rusland te kunnen beginnen. Dit moest zonder meer voorkomen worden, dus werd het plan geboren om de twee republieken, die zich in referenda onafhankelijk hadden verklaard, om te vormen tot Novorossia, het nieuwe Rusland. Dit plan heeft uiteindelijk zijn beslag gekregen. Andere dreigingen waren NAVO adviseurs en huurlingen van over de hele wereld die voor het Kiev leger kwamen vechten. En dan was er de valse vlag operatie, beter bekend als het neerhalen van de MH17 met 298 slachtoffers. De crash kwam precies op het moment dat de milities voor het eerst kleine successen begonnen te boeken.

De verwarring die ontstond werd door Kiev gebruikt om nog harder aan te vallen. Een aantal keren ging het bijna mis, wat de omsingeling van Donetsk had betekend en het afsnijden van de verbinding met Lugansk. Met veel moeite werd dit door de milities voorkomen. Intussen werd in het geheim in Novorossia een tegenoffensief voorbereid en toen dat van start ging in het laatste deel van augustus werden de fascisten voor het eerst teruggeslagen. Het leek er zelfs op dat de milities van Novorossia, die intussen een echt leger waren geworden dankzij het vele in beslag genomen Oekraïense materieel, de kustplaats Mariupol zouden innemen. Op dat punt merkte Kiev en vooral de westerse meesters van de junta dat de fascisten de strijd aan het verliezen waren. Plotseling stemde men in met een bestand, waar Rusland al maanden om had gevraagd, en op 5 september ging het staakt-het-vuren in. De gevechten gingen echter nog gewoon door, maar na het ondertekenen van het tweede protocol in Minsk lijkt het er nu op dat er toch een soort bestand zal komen wat ook stand houdt. Er worden gevangenen uitgeruild en er ontstaat nu een echte frontlinie die de milities in staat stelt om het gebied dat nu in handen is te verdedigen. De dreiging van een nederlaag is weg, en Donetsk en Lugansk zullen zeker niet meer in handen van de fascisten vallen. De gebieden krijgen nu een speciale status, wat er in de praktijk op neer komt dat de beiden republieken voorgoed van de Oekraïne zijn afgescheiden. Iets wat Kiev enorm steekt, maar niet meer kan voorkomen omdat het Oekraïense leger meer dan 60 % van haar materieel heeft verloren. We kunnen dit dus alleen maar neerzetten als een nederlaag voor de fascisten en hun Westerse meesters, die voor de hele oorlog verantwoordelijk zijn. Novorossia is zonder mee aan de winnende hand.

Natuurlijk heeft Novorossia steun gehad van Rusland. In de vorm van humanitaire hulp, maar zeker ook op andere terreinen. Maar een inval van het Russische leger, die keer op keer door de leugenaars in Kiev en de NAVO werd aangekondigd, is nooit nodig geweest. Novorossia heeft het gehouden en kan nu verder bouwen aan een onafhankelijk bestaan. Sommige zeggen dat het bestand te vroeg kwam en dat het leger van Novorossia nog veel meer had kunnen veroveren. Maar dit is veel te optimistisch gekeken. Misschien had er meer terrein gewonnen kunnen worden, maar dan was er het gevaar van omsingeling en vernietiging geweest, precies dezelfde valkuil waar het Kiev leger steeds opnieuw in is getrapt. Dat had Moskou ook gezien en daarom werd er toegestemd in het afkondigen van het bestand. De overwinningen die waren geboekt mochten niet weer verloren gaan. Het deel van Novorossia dat in handen is van de milities is nu veilig gesteld en de vele in beslag genomen tanks en raketsystemen kunnen gebruiksklaar worden gemaakt. Ook de mensen in de steden kunnen weer opademen en veel vluchtelingen komen weer naar huis. Misschien naar een beschadigd huis, maar wel naar een huis in Novorossia en niet het fascistische Oekraïne. Dat is een verworvenheid van maanden keiharde gevechten. De heropbouw kan nu ter hand worden genomen. Dit alleen al geeft aan dat de juiste beslissingen zijn genomen, ook al roepen sommige dat er sprake is van verraad. Verraad zou het pas zijn geweest als door het nemen van onzinnige risico’s alles verloren was gegaan. Met de tijd kan het gewonnen terrein nog worden uitgebreid.

De rol van Rusland in dit alles heeft een groot verschil gemaakt. Rusland had vanaf het begin een agenda die tot op de letter is uitgevoerd. Want laat niemand betwijfelen dat de hele crisis in de Oekraïne een lang geplande westerse aanval op Rusland was. Een aanval die tenminste op dit moment is teruggeslagen, vooral ten koste van de Oekraïne zelf. De Krim koos voor Rusland en Moskou heeft nu door het ontstaan van Novorossia een prachtige bufferzone gekregen die de NAVO van de Russische grens zal weghouden. Het was nooit de bedoeling van President Poetin om de gebieden die nu Novorossia zijn zelf te bezetten. Dat heeft hij ook steeds duidelijk gemaakt, alleen wilde niemand daar naar luisteren. In feite heeft Poetin nu precies gedaan wat hij vanaf het begin heeft gezegd. Met zijn rustige houding en snelle ingrepen heeft hij de VS en de EU de pas afgesneden en zijn eigen agenda om Rusland weer tot een wereldmacht te maken uitgevoerd. Niet met onbezonnen of wilde acties, maar met veel doorzettingsvermogen en koele planning. Het is dan ook geen wonder de het Westen zijn bloed wel kan drinken.

Zijn er nu nog dreigingen en hoe moet het verder? Dreigingen zijn er zeker. Het Westen zal de aanval op Rusland zeker niet afblazen en zoeken naar nieuwe wegen. Er zullen meer provocaties en valse vlag operaties volgen. Intussen worden de volkeren in het Westen continue met anti-Rusland propaganda bestookt, waar nog steeds veel mensen intrappen. De oorlogsdreiging is dus nog lang niet voorbij. Maar Poetin heeft het spel tot nu toe goed gespeeld en er is geen enkele reden om te denken dat hij dit in de toekomst niet zal doen. Zijn populariteit in eigen land is nog nooit zo groot geweest, en de oppositie stelt niets meer voor. Ook al doet de CIA nog zo zijn best om ook in Moskou een betaalde oppositie op poten te zetten. Het zou verkeerd zijn om te denken dat de strijd nu voorbij is, maar ondanks dat kan er met vertrouwen naar de toekomst worden gekeken.

Poetin zal verder bouwen en steeds meer naar het Oosten kijken. Precies daar is het Westen zo bang voor. De vooruitgang vinden we in het Oosten terwijl het Westen steeds wat verder achterop raakt. Vandaar ook dat men wanhopige risico’s neemt. Het conflict in de Oekraïne was zo’n risico en we zien nu het resultaat. Intussen zal Rusland de Krim nooit meer loslaten en inmenging in Novorossia zal niet worden getolereerd. Daar ligt voor Moskou de rode lijn. En hoe moet het verder met Kiev? Daar is de onderlinge strijd in volle gang. De fanatieke fascisten tegen de iets minder fanatieke fascisten. Het is nog maar de vraag hoe lang dit kan duren zonder dat alles tot chaos vervalt. De eerste tekenen aan de wand zijn er al. De economie is diep door de vloer gezakt, de winter komt er aan en de Westerse steun is een druppel op een gloeiende plaat. Rusland en Novorossia kunnen nu rustig toekijken en zien hoe de blauw gele tegenstanders elkaar de kop in slaan. Pas daarna kan er gebeuren wat Rusland als lange termijn doel heeft genomen. Namelijk regime change in Kiev. In tegenstelling tot wat veel mensen denken wil Rusland niet dat de Oekraïne in het door het Westen opengestelde ravijn stort. Daar kan niemand beter van worden. Moskou wil een onafhankelijk Oekraïne zien, dat best vriendschapsbanden met het Westen mag hebben, maar dat buiten vijandelijke instellingen als de NAVO en de EU blijft. Dat is van af het begin de inzet geweest. Het zal nog wel even duren voordat deze wens in vervulling gaat, maar Moskou heeft veel geduld.

Wat we niet moeten vergeten is dat dit voor ons allemaal geen conflict op afstand is. Door de Westerse inmenging in de Oekraïne is er in Europa weer een fascistische staat ontstaan in Kiev die er een mensenverachtende politiek opnahoudt. Als de Amerikanen dit soort kettinghonden in Kiev kunnen loslaten kan dat ook elders, en dat bedreigd ons allemaal. Laten we nooit denken dat dit hier niet kan gebeuren, want dat dachten een jaar geleden de mensen in de Oekraïne en Novorossia ook. Er is dus geen enkele garantie tenzij we die zelf creëren. De imperialisten voeren een doodsstrijd om te overleven en het is zaak voor ons om er voor te zorgen dat we daar zelf geen slachtoffer van gaan worden. Dat kan alleen als President Poetin slaagt in zijn opzet om van Rusland weer een wereldmacht te maken. Een tegenmacht, die het arrogante, maar ook wanhopige Westen, het hoofd kan bieden.

In dit alles kunnen we een voorbeeld nemen aan de mensen in Novorossia. Zij hebben bewezen dat opstaan tegen fascisme en onderdrukking de enige echte weg is naar een beter toekomst. Zij hebben hun steden en huizen verdedigd en met succes, hoe groot de offers ook zijn geweest. Zo als een militieman laatste zei; “We hebben de oorlog niet gezocht, hij is naar ons gekomen.” In de huidige wereld kan ons dat allemaal overkomen. De enige echte hoop die we hebben om dat tegen te gaan is het begrip dat niemand van ons machteloos is en dat we allemaal een rol in de strijd kunnen spelen. Dat heeft Novorossia dubbel en dwars bewezen. Precies daarvoor verdienen de mensen daar onze diepe bewondering. Het is dan ook aan ons allemaal om de strijd aan te binden tegen de oorlogshitsers en leugenaars, die nu nog beweren de leiders van de Westerse wereld te zijn. We hebben allemaal dezelfde vijanden. Laten we vooral dat nooit vergeten.

TROOSTPRIJS

De Europese banenmarkt is weer achter de rug. De posities zijn gevuld en de taken verdeeld. Kortom, de jacht naar Europees goud is voorlopig weer ten einde. In de zomer leek Nederland goed in de race te liggen voor de twijfelachtige rol om top posities te mogen innemen in de Europese Unie. Dijsselbloem, Timmermans, Ploumen en zelfs Rutte werden genoemd voor de top functies en heel even leek het er op dat er een Nederlandse invasie van Brussel in de startblokken stond. Maar zoals altijd in Europa was er veel geneuzel en gesteggel voor dat de definitieve benoemingen aan het grote publiek werden prijsgegeven. Toen de resultaten er eenmaal waren bleek dat het met de Nederlandse invasie toch wel mee viel. Veel meer dan een klein sprintje was het eigenlijk niet.

Uiteindelijk bleek dat alleen Timmermans de sprong naar Europa mag maken, en dan ook nog alleen als rechterhand van het nieuwe EU opperhoofd Juncker. Hij is niet veel meer dan een plaatsvervanger met als neventaak het terugdringen van de regelgeving in Europa. In feite is het alleen maar een troostprijs voor Den Haag waar de verwachtingen zo hoog waren gespannen. Natuurlijk werd het allemaal heel erg omhoog gespeeld en bleef men beweren dat Timmermans een hele zware positie had gekregen. Maar dat was alleen maar een rookgordijn om de diepe teleurstelling te verbergen. Rutte moest zelfs persoonlijk in de Kamer komen uitleggen dat Timmermans toch wel een superpromotie had gemaakt. Als dat al uitgelegd moet worden om de scepsis tegen te gaan weet iedereen wel hoe laat het is. Het Nederlandse kabinet had duidelijk de huid al 10 keer verkocht voordat men ook maar een beer had gezien, laat staan er op geschoten. Het was dan ook maar een zielige vertoning.

Of de klus van Timmermans werkelijk zoveel voorstelt valt sterk te betwijfelen. Officieel is hij de hoogste vervanger van Juncker, maar in feite zal hij niet veel meer dan de loop jongen van de Luxemburger zijn. Dan is er nog zijn tweede taak; het terugdringen van de regels en verbodsbepalingen binnen de EU. Als we zien dat de EU eigenlijk van regelgeving en verbodsbepalingen aan elkaar hangt, moet al duidelijk zijn dat Timmermans in feite geen schijn van kans heeft. Als hij een regel door de voordeur naar buiten gooit, komt hij door het raam terug. Probeert hij het via de achterdeur zal de regel weer via de schoorsteen verschijnen. Kortom, dat wordt dweilen met de kraan open. Daar komt nog bij dat Nederland een van de kleinere landen in de EU is, dus heeft Timmermans ook niet echt een stok achter de deur. De grotere landen zullen hem uitlachen als hij echt gaat proberen om de bureaucratie terug te schroeven. De kans is dus groot dat er eigenlijk helemaal niets gaat veranderen.

De vraag is waarom de Nederlandse verwachtingen zo de mist in zijn gegaan. Op zich was het nooit echt een optie dat Rutte naar Brussel zou vertrekken en Ploumen had maar een heel klein kansje. Maar de grote vernedering zit hem in het overslaan van Dijsselbloem. De Nederlandse regering had vanaf het begin de inzet om meer invloed te krijgen op de EU financiën. Omdat Dijsselbloem al een positie in Europa heeft werd verwacht dat hij een zware portefeuille zou krijgen, waardoor de positie van Nederland binnen de EU een stuk sterker zou zijn geworden. Maar die vlieger ging dus niet op. In feite heeft Dijsselbloem zijn eigen graf gegraven. Een poos geleden noemde hij Juncker een “gezet roker en drinker”. Toen hij hoorde dat Juncker de nieuwe EU bons werd bood hij nog snel op de gebruikelijke kruipende manier zijn excuses aan. Zo hoopte hij zijn droombaan toch nog binnen te slepen. Maar het was al te laat en Juncker bleek niet echt vergevingsgezind. Dijsselbloem werd zijn hok in getrapt, en daar zal hij voorlopig blijven.

Op zich gaat het allemaal nog iets verder. Niet alleen ging de Nederlandse invasie van Brussel niet door, het Haagse grut mag ook niet mee doen aan de Amerikaanse campagne tegen de ISIS. Dat steekt nog meer dan de Brusselse nederlaag. De regering begrijpt er niets van. Immers, Nederland is altijd braaf achter de Amerikanen aangekropen zonder ook maar een woord van kritiek. En nu krijgt Rutte plotseling de pin op de neus. Dat is pijnlijk. Timmermans hoopte er nog het beste van te maken door te beweren dat het zaaltje waar over de ISIS campagne werd gesproken te klein was en dat Nederland er niet in paste. Zou hij nu echt denken dat er ergens een onbenul te vinden is die deze onzin gelooft? Op de een of andere manier is Nederland in het verdomhoekje terecht gekomen en dat zit de Haagse elite verschrikkelijk dwars.

Moeten wij rouwig zijn over dit soort zaken? In geen enkel geval. De Europese Unie blinkt uit in ondemocratisch gedrag, bemoeizucht en het kritiekloos volgen van Washington, vooral als er weer een oorlog ontketend moet worden. Hoe minder men met dit logge monster te maken heeft, hoe beter. Ook van de huidige positie van Dijsselbloem binnen de EU heeft de bevolking alleen maar last gehad in de vorm van steeds meer bezuinigingen. De EU is er alleen voor de elite en leeft sowieso op geleende tijd. Om deze tijd nog wat te verlengen worden er de meest wanhopige beslissingen genomen en dingen gedaan. Zelfs een oorlog midden in Europa werd niet geschuwd in een misdadige poging om de eigen belangen veilig te stellen. In plaats van personeel leveren om de EU in stand te houden, is het veel beter om strijd te voeren en het hele EU systeem te laten ontploffen. Dat gaat binnen niet al te lange tijd toch gebeuren en alles wat we kunnen doen om die dag dichterbij te brengen is winst.

We moeten een ding duidelijk begrijpen; de dagen van Amerikaanse en Europese dominantie in de wereld naderen hun einde. Rusland, China en de andere onafhankelijke landen staan klaar om die rol over te nemen. Ook de meest wanhopige westerse interventies kunnen hier niets aan veranderen. Het westen heeft de wereld in een rokende puinhoop achter gelaten en overal vijanden gemaakt. Nu wordt de rekening voor dit misdadig gedrag gepresenteerd. De echte nieuwe toekomst komt uit het oosten, terwijl het westen langzaam in de schaduw zal verdwijnen. Alle ontwikkelingen in de wereld wijzen hier op. Er komt een nieuwe wereld orde, maar het zal zeker geen Amerikaanse wereld orde zijn. Precies dat moet ons richtsnoer zijn in de komende tijden.

GEDACHTENPOLITIE

Steeds vaker komt het voor dat wij het woord paniek moeten gebruiken. Wij hebben de paniek van de NAVO leiders gezien als gevolg van de successen van de milities in Novorossia, en daarvoor was er de paniek over het oprukken van ISIS of IS in Irak. Intussen is er binnen Nederland complete paniek uitgebroken over de jihadisten en hun activiteiten of reisplannen. Deze paniek kwam vooral in de afgelopen week aan de oppervlakte. In Huizen liet de regering twee gezinnen oppakken die volgens de AIVD van plan waren om naar Syrië te immigreren. Korte tijd later liet een rechter de meeste van deze arrestanten weer vrij omdat er geen bewijzen waren. Terwijl dit gaande was vertrokken twee gezinnen uit Amersfoort en Utrecht zonder problemen naar Syrië om in de “heilstaat” van de IS te gaan wonen. Kortom, de autoriteiten weten weer eens niet waar ze mee bezig zijn, zou je denken.

Maar is dat wel zo? Is deze hele paniek niet gewoon in gang gezet om er meer maatregelen door te drukken die onze burgerrechten nog verder afbreken? Daar lijkt het eigenlijk veel meer op. Voor alle duidelijkheid; wij wijzen de jihadisten en alles waar ze voor staan af. Eerder al hebben we er voor gepleit om alle jihadisten die willen gaan vechten in het Midden Oosten te laten gaan, maar hun onmiddellijk de toegang te ontzeggen als ze terugkomen. De IS, en gelijksoortige organisaties, meestal voor grote delen opgebouwd door de VS, zijn een ramp voor de volkeren en zelfs uiteindelijk een ramp voor diegenen die zich er bij aansluiten. De rekening voor deze ramp hoort thuis in Washington en in andere landen die het niet kunnen laten om zich te mengen in de politiek van het Midden Oosten.

Maar daar gaat het nu even niet om. We zien dat onder het mom van jihadbestrijding er nu maatregelen worden bepleit die voor ons allemaal een bedreiging zijn. Zo was Opstelten van plan om alle reisgegevens van Nederlanders te gaan opslaan, wat een enorme inbreuk op de privacy is. Gelukkig ging het idiote en gevaarlijk plan niet door omdat er geen Kamermeerderheid voor is en er waarschijnlijk ook juridische problemen aankleefden. Maar dat het nu niet door gaat betekend niet dat er geen tweede poging komt. Waakzaamheid blijft dus op dit gebied geboden. Maar het gaat nog een stuk verder. Buma, de trekpop van het CDA, stelde voor om het “verheerlijken” van terrorisme strafbaar te stellen. Daar kwam meteen veel kritiek op en hij werd er van beschuldigd dat hij voor een gedachtenpolitie pleitte. Wat een domme zet van een even domme politicus mag lijken zou best eens een heel andere achtergrond kunnen hebben.

Vaak worden dit soort plannen als proefballon opgelaten door iemand van buiten de regering om de eerste meningen te horen en te testen of er voor dit soort zaken een meerderheid te vinden is, zowel  binnen als buiten het parlement. Als de reacties te negatief uitvallen wordt er aan gesleuteld om het later in een andere vorm opnieuw te proberen. Nu zullen velen zeggen dat het verheerlijken van terrorisme niet acceptabel is. Maar dan is het maar de vraag wat je als terrorisme ziet. De acties van de ISIS en andere groene fascisten zoals Al Nusra zijn zeker als terrorisme te bestempelen. Maar dit begrip wordt al heel snel wijder getrokken en het kan zo ver komen dat alles wat de heersende klasse niet welgevallig is als terrorisme kan worden bestempeld. Precies dat is een groot gevaar voor ons allemaal.  Men beweert de jihadisten te bestrijden, maar hoe lang zal het duren voordat ook de arbeidersbeweging als terroristisch wordt beschreven als er een echte protestbeweging ontstaat. De heersende klasse heeft altijd de activiteiten van een groep aangegrepen om zichzelf meer macht toe te eigenen en politieke tegenstanders te verzwakken.

We kennen dit uit de jaren 30. In die tijd werd er door de Nederlandse regering een uniformverbod ingesteld om de WA, de knokploeg van de NSB, van de straat te krijgen. Maar het verbod ging veel verder dan alleen de WA. Er werd een verbod uitgesproken op “symbolen van staatkundig streven.” In de praktijk betekende dit dat ook bijvoorbeeld rode vlaggen en vaandels verboden werden. Jeugdbewegingen zoals de AJC mochten geen rode halsdoeken meer dragen en zelfs de meest onbetekende dingen werden als verboden verklaard omdat ze wel eens uiting zouden kunnen zijn van staatkundig streven. Later zagen we weer zoiets toen tijdens de grote Vietnam betogingen tegen Amerika mensen werden opgepakt omdat ze Nixon een moordenaar noemde. Ook spandoeken met een dergelijk tekst werden in beslag genomen. De grond hiervoor was dat een bevriend staatshoofd werd beledigd en dat was verboden. Dit deed er niets aan af dat Nixon een moordenaar was, en dat hetzelfde geldt voor als VS presidenten die na hem kwamen. Iedereen wist dat. Het mocht alleen niet gezegd worden. Dat zijn dus twee voorbeelden van een vorm van gedachtenpolitie die we in de recente geschiedenis hebben gezien.

In omringende landen zijn dit soort wetten allang een feit. In Duitsland is het al jaren verboden om de symbolen van de Koerdische PKK te dragen of te tonen. Ook bladen en kranten werden verboden omdat ze niet schreven wat de heersende klasse wilde zien. Het is ongelofelijk dat er nog steeds mensen zijn die denken dat Europa een democratisch werelddeel is. Iedere mogelijkheid, zo als nu met de jihadisten, wordt aangegrepen om de wetten nog verder  te versterken en druk te zetten op politieke tegenstanders. Dat mogen we niet toelaten, en het is van het grootste belang dat we de regering niet toestaan dat de zogenaamde “strijd tegen het terrorisme” opnieuw wordt gebruikt om onze rechten, waar hard voor is gevochten, met voeten te treden.

Vaak is het de overheid zelf die uitblinkt in provocaties en het uitlokken van radicalisme. Jihadisten stop je niet door gezinnen te arresteren en kinderen op pleegouders af te schuiven. Je stopt ze ook niet met allerlei projecten die mensen moeten afleiden. Al deze zaken gooien alleen meer olie op het vuur en leid tot nog meer radicalisme. Laten we niet vergeten dat de Nederlandse geheime dienst een groot aandeel had in het opzetten van de zogenaamde “Hofstadgroep”. Ook nu zien we weer dezelfde soort provocaties. De vraag is: waarom? Het antwoord is dat het een onderdeel is van de verdeel en heers politiek.  Een bekend verschijnsel van het kapitalisme. Maar deze politiek kan snel als een boemerang werken zoals de VS steeds weer opnieuw moet ondervinden.

De enige manier om de jihadisten echt te bestrijden is er voor zorgen dat de Amerikaanse spelletjes in het Midden Oosten en elders op doodspoor belanden. Dit gebeurt alleen als andere landen zich van deze heilloze weg afkeren. De Amerikaanse buitenlandse politiek heeft meer moordenaars voorgebracht  dan welk ander land dan ook. Pas als de rest van de wereld zich van deze moordenaars en hun steunpilaren bevrijdt zal er een mogelijkheid tot vooruitgang ontstaan. Dat is de les van vele jaren gevuld met Amerikaanse misdaden. Nu Amerika zijn invloed op Europa weer aan het uitbreiden is, moeten we vooral deze les niet vergeten. Doen we dat wel, zal de ramp niet te overzien zijn.