DE VERGETEN OORLOG IN DE DONBASS

Het is al weer even geleden dat we over de oorlog in de Donbass hebben geschreven. De reden is dat er in het conflict niet veel is veranderd. De twee vrije Republieken, Donetsk en Lugansk worden nog steeds dagelijks beschoten door de Kiev fascisten. Er vallen ook steeds opnieuw doden en gewonden. Europa en de rest van de wereld kijken weg. Reden voor ons om toch weer aandacht aan deze oorlog te besteden, die midden in Europa gaande is. Zeker nu de leider van Donetsk, Aleksander Zachartsjenko, door Kiev terroristen is vermoord. Hij werd vorige week het slachtoffer van een bom in een restaurant. Volgens de inlichtingendienst in Donetsk werd de aanslag uitgevoerd door de Oekraïense inlichtingendienst met westerse hulp. Laten we verder ook gelijktijdig kijken hoe de mensen ter plekke met de hele oorlogssituatie omgaan. De oorlog duurt immers al 4 jaar, en dat is bijna net zo lang als de Duitse bezetting van Nederland in 1940-1945. Blijvende schade kan dus niet uitblijven.

Op dit moment is er weer een nieuw bestand van kracht in de Donbass. Een bestand dat het resultaat is van al weer een overeenkomst in Minsk. De aanleiding deze keer is dat de kinderen weer naar school zijn gegaan. De grote vakantie is immers afgelopen. Helaas is dit bestand al net zo effectief als alle voorgaande overeenkomsten. Het schieten gaat gewoon door. Het lijkt er op dat er een grote kloof is tussen de onderhandelaars die namens Kiev de bestanden sluiten, en de Ukrop troepen die de stellingen langs de contactlijn bezet houden. Eigenlijk is die kloof er helemaal niet. De onderhandelaars sluiten bestanden om bij het westen in een goed blaadje te komen. Gelijktijdig krijgen de soldaten de opdracht om het bestand steeds opnieuw te schenden. De ene dag wat meer, de andere dag wat minder, zodat ook de psychologische oorlogsvoering in stand blijft.

Het blijft ook niet bij schieten alleen. Steeds opnieuw proberen de fascisten dichter bij de stellingen van de Militie te komen. Maar de Militie is alert en iedere poging wordt aan de internationale waarnemers gerapporteerd. Als dit niet helpt of niet snel genoeg gaat schiet de Militie terug, en dat is meestal voldoende om de fascisten terug te jagen naar hun eerdere posities. Dit kat-en-muis spel gaat nu al jaren zo, en het lijkt er niet op dat er binnenkort verandering in de situatie zal komen. Als de internationale leiders elkaar treffen, wordt er ook altijd over de Donbass gesproken, maar ook dit heeft geen effect. Een paar weken geleden was President Poetin in Duitsland voor een gesprek met Merkel. Er wordt gezegd dat Merkel heeft aangeboden om 30.000 vredestroepen naar het gebied te sturen. Poetin zou dit hebben afgewezen. Een juiste beslissing. Ten eerste dulden de leiders van de vrije Republieken geen buitenlandse troepen op hun grondgebied, en het sturen van vredestroepen kan ook een NAVO bezetting via de achterdeur zijn. Het westen is immers voor geen cent te vertrouwen.

Er zijn ook steeds geruchten dat Kiev een grote aanval op de Donbass aan het plannen is. Maar die geruchten zijn er al heel lang, en tot nu toe hebben de fascisten het niet aangedurfd om het plan ook uit te voeren. De Militie is nu een professioneel leger, en de kans dat een aanval met bloedige verliezen voor de fascisten zal worden afgeslagen is levensgroot. Daar komt ook bij dat President Poetin heeft gezegd dat een aanval heftige consequenties zal hebben. Kiev weet maar al te goed dat dit geen loos dreigement is. Het blijft dus tot nu toe bij plannen en geruchten. Tot zo ver de politieke en militaire ontwikkelingen.

Maar wat doet 4 jaar oorlog met de burgers die in het frontgebied wonen? Hoe gaan zij om met de dagelijkse gevaren, en hebben ze nog hoop op een oplossing? We spraken met Jana. Zij woont met haar gezin vlak bij Gorlovka, een stad die in handen is van de Militie, maar met het front niet ver van de stadsgrenzen. Jana zegt dat ze moe is van de oorlog, maar niet van de strijd. Dat lijkt een tegenstelling, maar is het niet. Jana: “Mijn familie heeft vanaf het begin de Militie gesteund en geholpen. Ook toen de Kiev fascisten hier waren, voordat ze werden verdreven. Nadat ze waren teruggeslagen werd het hier een poosje rustig. Maar intussen zijn er weer bijna iedere dag beschietingen. Het is heel verschillend, soms gebeurd er dagen niets. En zonder waarschuwing begint het dan weer. Meestal is dat in de avond, en vaak wordt er dan met mortieren geschoten. Het interesseert de Ukrops niet waar ze op schieten, dus moeten vooral gewone huizen het ontgelden.”

“Als we de eerste granaten horen aankomen, verhuizen we naar de kelder onder ons huis. Daar zitten we dan de hele avond, en soms, als het erg onrustig is, ook in de nacht. In het begin vonden de kinderen, ik heb twee zoontjes, het wel spannend. Maar ik merk nu steeds vaker dat ze boos of geïrriteerd raken. Het valt bijvoorbeeld niet mee om huiswerk te maken in een slecht verlichte kelder, soms ook bij olielampen als de elektriciteit uitvalt. Het duurt gewoon allemaal te lang, en er lijkt niet echt hoop op verandering.” Jana vertelt ook over andere problemen. “Het schieten in de avond is gevaarlijk, maar onze kelder zit diep, en een voltreffer zouden we waarschijnlijk overleven. Maar nu is er het probleem van scherpschutters die overdag plotseling op ons dorp schieten. Soms is het maar een schot, maar het risico om getroffen te worden is veel groter dan door de mortieren. Er zijn al verschillende gewonden gevallen en een dode. Ze schieten ook op kinderen, en ik heb geen rustige minuut als mijn jongens op school zijn. Je weet nooit of je ze levend terug zal zien.”

“Daarom ben ik moe van de oorlog. Het is een uitputtingsslag geworden waar nooit een einde aan komt. Dat betekend niet dat ik spijt heb van de opstand tegen Kiev. Absoluut niet. De fascisten en hun smerige vriendjes in Brussel en Washington wilden onze tradities, onze taal en onze vrijheid afpakken. Dat zullen we nooit toelaten, ook al duurt het nog 30 jaar. Het gaat bij mij niet om grote idealen of ideeën. De kern is dat je je familie, je stad en je land verdedigt. Dat is de plicht van iedereen. Als je dat niet doet ben je in mijn ogen geen cent waard. Mijn broer zit bij de Militie, en toen er hier in de buurt, een paar jaar geleden, heftig werd gevochten zat ik naast de kelderdeur met het geweer van mijn grootvader. Mijn man was toen in Rusland en kon ons pas bereiken toen de fascisten weg waren. Ons huis is nooit direct aangevallen, maar als dat wel zo was geweest, had ik zonder meer geschoten. De plicht van iedere echte patriot, zou mijn grootvader hebben gezegd. Het geweer is nu weer opgeborgen, maar wel klaar voor gebruik.”

Op de vraag hoe ze de oplossing van het conflict ziet heeft Jana een passend antwoord; “De hele Donbass moet aansluiten bij Rusland, net als de Krim heeft gedaan. Ik heb voor 2014 nooit gedacht dat hier oorlog kon komen, maar ik heb nu gezien waar het westen toe in staat is. Ik vertrouw er geen een meer van. Rusland is ons moederland, en de Russische tradities zijn ook de onze. Het westen brengt alleen slechte invloed en ellende. Van mij mag er morgen een referendum komen over aansluiting bij Rusland. Iedereen zal voor stemmen, daar twijfel ik geen seconde aan.”

De kans dat Jana binnenkort haar referendum gaat krijgen is niet groot. Maar de leiders van de Republieken hebben wel duidelijk gemaakt dat er onmiddellijk verkiezingen zullen komen als Kiev probeert om de speciale status op te heffen. De dood van Aleksander Zachartsjenko zal aan dit standpunt niets veranderen. Verkiezingen zouden feiten scheppen en daar is het westen doodsbang voor. Ook op dit gebied zal er dus waarschijnlijk geen snelle verandering komen. Maar duidelijk is wel dat de Republieken geen centimeter achteruit zullen gaan. Veel kapot geschoten huizen worden herbouwd, of er komen nieuwe huizen in gebieden die veiliger zijn. Jana zal hier geen gebruik van maken. “Mijn familie woont al generaties lang in dit huis. Dit is onze grond, en we laten ons niet verdrijven. Nooit!” En mocht Kiev toch aanvallen? “Dan stof ik mijn geweer af, en ga weer bij de kelderdeur zitten. Ze zullen ons niet meer verassen!”*

* Jana is een verzonnen naam, uit veiligheidsoverwegingen, maar de omstandigheden zijn zo als beschreven.           

HOE DE LEUGENS ROND CHEMNITZ AAN DUIGEN VIELEN

De moord op Daniel Hillig in Chemnitz, uitgevoerd door twee illegale migranten, is intussen een paar weken geleden, maar de rimpels die deze zaak in het Duitse water heeft veroorzaakt worden nog steeds groter. We weten het intussen allemaal, na de moord gingen de mensen van Chemnitz massaal der straat op om tegen deze misdaad, en het migrantengeweld in het algemeen, te protesteren. Gelijktijdig met deze protesten werd door de autoriteiten, met Merkel voorop, een gigantische leugenmachine in werking gezet. Er zouden mensenjachten op migranten zijn gehouden, de mensen die demonstreerden tegen het geweld waren allemaal Nazi’s of toch minstens radicaal rechts, en de hele bevolking van Saksen zou bezig zijn om Duitsland een bruin moeras in te trekken. Deze beweringen werden niet alleen door de politici rond Merkel, en Merkel zelf geuit, ze werden ook kritiekloos overgenomen door de pers en de elektronische media. Ieder die met een ander geluid kwam was natuurlijk ook meteen een Nazi.

Zo werd een hele deelstaat, en haar bevolking, door de modder getrokken door een politieke elite die niets wil horen over migrantengeweld. Het mocht alleen maar gaan over het zogenaamde “geweld van rechts”, en zeker niet over de moord op Daniel Hillig en de vele andere moorden. Dat zou immers tonen dat Merkel bloed aan de handen heeft. Zelfs in Nederland ging men mee in de hetze tegen Saksen. Een zogenaamde deskundige zei op de nieuwssite van de NOS dat de bevolking van Saksen er vreemde denkbeelden op na houdt, omdat men tijdens de DDR tijd geen TV uit het westen kon ontvangen. Daarom zou Saksen dichter bij de Oostblok staten hebben gestaan dan andere delen van de DDR. We weten niet wat dit warhoofd voor zijn commentaren betaald heeft gekregen, maar dat hij niet helemaal normaal is kunnen we zonder meer vaststellen. Wat hij volledig verzwijgt is dat het juist Saksen was dat voorop ging in het verzet tegen de machthebbers tijdens de DDR periode. Het was in Dresden, de hoofdstad van Saksen, dat de beroemde Maandagavond demonstraties plaatsvonden. Ook in Leipzig trouwens. Deze demo’s luidde het begin van de val van de Muur in. Dus; hoezo geen TV ontvangst? Geen enkel normaal mens zou dat als argument gebruiken. Maar ja, als je iets recht moet praten wat krom is….

Maar terug nu naar Chemnitz en de vele leugens. Natuurlijk is het in de moderne tijd moeilijk om dit soort leugens lang in stand te houden. Immers waar waren de bewijzen van de mensenjachten? Er was een kleine onbeduidende video. Meer niet. En dat in een tijd waarin iedereen filmt en foto’s maakt, tot het niet meer kan. Waar waren de gewonden? Waar konden we de schade vinden? Merkel beweerde video’s te hebben, maar ze liet ze nooit zien. Langzaam maar zeker begon het leugencomplex in te zakken. Eerst al gaf de hoofdredacteur van de plaatselijke krant aan dat er geen mensenjachten of hevige rellen waren geweest. Zijn journalisten waren de enigen die ter plekke waren, en zij hadden dit soort scènes niet gezien. Kort daarna moest ook de plaatselijke chef van het Openbaar Ministerie toegeven dat de beweringen vals waren. Er waren wat aanklachten binnen gekomen, maar dat ging vooral over wat schelden, zonder dat er geweld was gebruikt. Ondanks deze geluiden bleven Merkel en haar woordvoerder aan de leugens vast houden.

Maar het ging nog verder. In de afgelopen week verklaarde de CDU minister-president van Saksen, Michael Kretschmer, in het deelstaat parlement dat er geen mensenjachten hadden plaatsgevonden, dat er geen gewelddadige samenscholingen waren geweest, en dat er ook geen sprake was van pogroms. Duidelijke woorden van een lid van de partij van Merkel. Toch bleef Berlijn zwijgen, en werden de leugens niet recht gezet. Het hoogtepunt werd afgelopen vrijdag bereikt, toen de chef van de binnenlandse veiligheidsdienst, Maassen, in Bild verklaarde, dat er inderdaad geen mensenjachten waren geweest. Hij ging nog wat verder door de zeggen dat, naar zijn mening, de enige video van de zogenaamde incidenten een vervalsing was. Volgens hem was de hele leugenaanval op Saksen bedoeld om de aandacht af te leiden van de moord op Daniel Hillig. Er mocht niet over weer een migrantenmoord gediscussieerd worden. Dat stond de elite niet toe. Dus werd er gelogen, zwart gemaakt, en nogmaals gelogen. Zelfs nu nog, terwijl de waarheid intussen door een aantal gezagdragers van de daken is geschreeuwd. Naast Merkel en haar soort, is het vooral de SPD die vastbesloten is om de leugens in stand te houden. Blijkbaar heeft de partij nog steeds niets geleerd van de massale afwijzing door de kiezers.

De verschillende mediagroepen brachten wel de verklaringen naar buiten die de mensenjachten tegen spraken, maar probeerde toch in ieder geval deels om de leugens overeind te houden. Het dieptepunt werd bereikt door Der Spiegel, die op de voorpagina het woord SAksen plaatste op een zwarte achtergrond. De twee hoofdletters verwijzen natuurlijk naar het Derde Rijk. Deze propagandaberichtgeving schoot in het verkeerde keelgat van lectuurverkopers in Saksen. Men besloot massaal om Der Spiegel te boycotten en niet meer te verkopen. Dat was weer tegen het zere been van Die Grunen, ooit een linkse oppositie partij, die hun leden opriepen om dan zelf maar Der Spiegel te verkopen. Je vraagt je echt af waar het verstand van dergelijke lieden is gebleven.

Hoe ging het intussen in Chemnitz verder? Op zaterdag 1 september organiseerde de AfD samen met Pegida een zwijgmars in de stad. Er was ook een demonstratie van Pro Chemnitz. Het werd al vroeg duidelijk dat de autoriteiten de gelegenheid wilden gebruiken om rellen uit te lokken. De demonstratie route van Pro Chemnitz werd op het laatste moment gewijzigd, en de nieuwe route zou direct aan een antifa protest voorbij gaan. De opzet was duidelijk, men hoopte dat de twee groepen elkaar zouden aanvliegen. Maar de leiders van Pro Chemnitz trapten hier niet in. Men besloot de nieuwe route niet te lopen, en zich aan te sluiten bij de zwijgmars van de AfD. Dat mocht niet van de politie. Hierop ontbond Pro Chemnitz de bijeenkomst en riep de mensen, ongeveer 8000, op om als vrije burgers aansluiting te zoeken bij de AfD mars. Dit gebeurde, tot afgrijzen van de politie. Nu werd er door de autoriteiten een nieuw scenario uit de kast gehaald. De zwijgmars werd heel lang ophouden. Eerst moesten alle leden van de ordedienst gecheckt worden. Dat duurde zeker een uur. Eindelijk mocht de mars, die nu zeker 10.000 man omvatte, op weg gaan. Maar na 600 meter werd er al weer op last van de politie gestopt. Er zou een antifa blokkade op de weg zitten.

Dat bleek een leugen, want hoewel er wel antifa leden hier en daar slaags raakten met de politie, was de weg niet geblokkeerd. Dat werd door zowel de AfD, als ook gewone burgers vastgesteld. Toch mocht de mars niet verder. Een politieman zei tot een AfD functionaris: “We kunnen de weg binnen 3 minuten vrij maken, maar dat is niet toegestaan.” Ook nu was de opzet duidelijk; men hoopte dat de deelnemers zo gefrustreerd zouden raken door het lange wachten en de onzinnige beweringen, dat men de politielijn zou aanvallen. Maar ook dat gebeurde niet. De AfD vertegenwoordigers hielden iedereen rustig en verklaarde de mars ontbonden, om eventuele problemen te voorkomen. Men keerde terug naar het AfD kantoor. De burgers van Chemnitz lieten zich echter niet zo makkelijk afschepen. Ze waren gekomen om naar de herdenkingsplek voor Daniel Hillig te gaan, en dat zouden ze doen ook. Er kwam een spontane demonstratie van vooral jongeren en Pro Chemnitz activisten op gang, en massaal trok men op naar de politielijn die de weg versperde. Even leek het er op dat de autoriteiten toch hun zin zouden krijgen, en dat er geweld zou uitbreken. Maar ook deze keer liep het anders. De spontane demo bleef voor de politielijn staan, en negeerde oproepen om naar huis te gaan. Met spreekkoren maakten ze hun eisen duidelijk: “Maak de straat vrij’, “Dit is onze stad” en “Wij blijven hier”.

Dit duurde uren, maar de demonstranten gaven niet op. Kort voor 21.00 uur in de avond gaf de politie aan dat mensen individueel naar de herdenkingsplek mochten. Maar een demo zou verboden zijn. Dit aanbod werd afgeslagen, “we gaan allemaal, of we blijven gewoon hier”, was de boodschap. Uiteindelijk ging de politie aan de kant en de demo trok naar de herdenkingsplek. Daar aangekomen werd er een emotionele bijeenkomst gehouden, en een minuut stilte in acht genomen. Het verzet had gezegevierd. Een vriend van Daniel Hillig gaf de demonstranten een duidelijke boodschap mee: “Blijf protesteren, en blijf je verzetten. Maar gebruik geen geweld, want daar wachten ze op.” De bijeenkomst ging daarna vreedzaam uiteen.

Natuurlijk zaten de autoriteiten intussen niet stil. Er werd een concert aangekondigd voor de maandagavond dat een “teken tegen rechts” moest zetten. Het concert zou gratis zijn en er zouden een aantal bekende bands spelen, vooral punk en rap bands. Sommige van deze bands worden door de veiligheidsdiensten in de gaten gehouden, maar dat leek de Merkel kliek in dit geval niet te storen. Zelfs de Duitse president, Steinmeier, riep voor het concert op. Alle registers werden opengetrokken om mensen naar het concert te krijgen. Een busonderneming bood gratis bussen aan, er was gratis eten en drinken, en de hoofdsponsor was Coca-Cola (werd dit drankje niet ooit geboycot?). Het concert werd druk bezocht, maar was toch het breekpunt in de hele leugencampagne. De bands die optraden, gebruikten teksten die bol stonden van haat en oproepen tot geweld. Daar kwam nog bij dat de politie veel moeite moest doen om te voorkomen dat concertgangers de herdenkingsplek voor Daniel Hillig vernielden. Voor een aantal journalisten en anderen binnen de elite, was dit toch te veel van het goede. Het werd gezien als dansen op de graven van de slachtoffers. Op de dag na het concert werden voor het eerst de leugens van Merkel in twijfel getrokken, zoals we boven hebben beschreven.

Er is nog een ander punt wat aangeeft hoe er in Chemnitz is opgetreden. Tijdens een eerdere Pro Chemnitz demo zouden verschillende figuren de Hitlergroet hebben gebracht. Nu zijn er natuurlijk altijd gekken die hier plezier in scheppen. Maar intussen is duidelijk dat er meer aan de hand was. Een van de Hitlergroet brengers werd uitgebreid gefotografeerd, en de foto’s gingen door de hele pers. Bij nadere bestudering bleek dat de man, die dronken lijkt, een tatoeage van de Rote Armee Fraktion (RAF) heeft. Hij was waarschijnlijk geïnfiltreerd om de pers aan de juiste plaatjes te helpen. Twee andere Hitlergroet brengers bleken banden met een RTL TV ploeg te hebben. Het was dus duidelijk waar dit alles vandaan kwam.

Misschien zullen lezers zich afvragen waarom we deze zaak zo in detail beschrijven. Het zijn immers Duitse aangelegenheden. Dat klopt, maar we weten dat dezelfde tactieken ook in Nederland gebruikt kunnen worden. Als de elite zich bedreigd voelt zet men alle wapens in. Dat hebben we in Chemnitz goed kunnen zien. De leugens, de gelijkgeschakelde pers, de inzet van politie en infiltranten. Er kan niet vaak genoeg voor gewaarschuwd worden. Laten we niet vergeten dat de Rutte van vandaag, de Merkel van morgen kan worden.

Intussen is er afgelopen vrijdag weer een Pro Chemnitz demo geweest, en weer waren er zeker 5000 deelnemers. Er was weinig tegenstand, en alleen de regen was een beetje spelbreker. Maar ook dat ging voorbij. Op een zeker moment tijdens de mars, begon een demonstrant hatelijke leuzen tegen buitenlanders te roepen. Een Pro Chemnitz functionaris haalde hem persoonlijk uit de demo, en sprak een gebiedsverbod uit. “Als je dit soort dingen wilt roepen, ga je zelf maar een demo aanmelden”, werd de man gezegd. Daarop droop hij af. Pro Chemnitz weet nu hoe men met dit soort zaken moet omgaan. Het volk organiseert zich, en dat is goed zo. 

DE MESSENMANNEN ZIJN ONDER ONS

Het leek een gewone vrijdagmiddag op Amsterdam Centraal. Het was druk, veel geluid, er was leven. Toen stond de tijd stil. Niet eens lang, maar lang genoeg om een aantal levens te veranderen. Bij sommige voor altijd. In een wervelwind van verwarring en geschreeuw dook iemand met een mes op. De waanzin van het islam terrorisme had Nederland ingehaald. Dat het zo lang goed heeft kunnen gaan, is al een wonder. En misschien was het ook niet de eerste maal, omdat de steekpartij in Den Haag eerder dit jaar ook sporen van terrorisme vertoonde. Maar deze keer is er geen twijfel meer, de messenmannen zijn definitief onder ons.

De messenman van Centraal blijkt een 19-jarige Afghaan te zijn. Met zijn mes stak hij willekeurig in op mensen die bij een informatiebalie stonden. Twee Amerikaanse toeristen raakten zwaar gewond. Het had iedereen kunnen overkomen. Voor deze barbaren maakt het immers niet uit. Hun doel is zoveel mogelijk slachtoffers maken. Later bleek dat de man een verblijfsvergunning in Duitsland heeft aangevraagd, en daar ook woont. In 2015 was hij in Duitsland aangekomen. Hoe kan het ook anders zijn, opnieuw hebben we te maken met een van de “gasten van Merkel”. Het is voor deze vrouw blijkbaar niet genoeg dat ze haar eigen volk in gevaar brengt, ze exporteert het geweld nu ook nog. Intussen heeft Merkel meer bloed aan haar handen dan menig dictator van een bananenrepubliek.

Maar terug naar Amsterdam. Sommige mensen zullen zeggen dat het allemaal nog is meegevallen, en dat er gelukkig geen doden te betreuren zijn. Dat klopt. Maar je zult maar net op de verkeerde plek staan. Dat je het overleeft betekent immers nog lang niet dat je ooit weer de oude wordt, zowel fysiek als geestelijk. Gelukkig werd de Afghaan door de politie omver geschoten voordat hij nog meer slachtoffers kon maken. Want we hoeven er niet aan te twijfelen dat dit zijn doel was. Hij zit nu in voorarrest, en hopelijk zal de beschuldiging poging tot moord luiden. Maar ook dat moeten we nog maar betwijfelen, want het zou geen wonder zijn als er weer een advocaat op de proppen komt die gaat beweren dat de messenman een trauma heeft, en eigenlijk zielig is. Dan weet je maar nooit of er niet een of andere idiote rechter verschijnt, die dit ook vindt en een milde straf uitspreekt. Aan de slachtoffers denkt dan niemand meer. Het zou niet de eerste keer zijn dat het zo loopt, en helaas ook niet de laatste.

Een voorbeeld is snel gevonden, weliswaar in Duitsland, maar dat maakt niet veel verschil, de barbaren kunnen immers vrij rondreizen. Bij dit voorbeeld gaat het ook om een Afghaan die in Duitsland asiel kreeg. Hij loog over zijn leeftijd om minderjarig te lijken, en kwam zo via een school in contact met de 15-jarige Mia Valentin. Er ontstond een relatie, tot Mia in de gaten kreeg dat de Afghaan dacht dat zij zijn persoonlijk bezit was. Dat pikte ze niet en de relatie werd beëindigd. De Afghaan kon dit natuurlijk weer niet verkroppen, en op een drukke winkeldag stak hij Mia dood in een drogisterijzaak in Kandel. Het stadje was diep geschokt. Deze week kreeg de Afghaan 8.5 jaar gevangenisstraf. Er was 10 jaar geëist. Maar volgens de rechter was er sprake van verzachtende omstandigheden. Je vraagt je af in wat voor wereld dit soort rechters leven. In ieder geval niet in de onze. Er is beroep aangetekend, maar of dat veel verschil zal maken is niet te zeggen.

Het is dus niet uit te sluiten dat de Afghaan van Centraal er ook weer met een lichte straf van af komt. We zullen zien. In de laatste dagen merkte de pers op dat de aanslag niet echt tot onrust heeft geleid, in de maatschappij en de media. Dat werd als een positief teken gezien. Dat is een verkeerde voorstelling van zaken. Het betekent gewoon dat er nog veel te veel mensen slapen, en zich niet realiseren dat we in oorlog zijn met de radicale islam. Natuurlijk zullen er weer figuren opstaan die zeggen dat de aanslag niets met de islam te maken heeft. Dan komt weer de oude dooddoener dat het een religie van liefde en vrede is. Hoe naïef kun je zijn om dat te geloven. Het gaat om een barbaarse ideologie met een veroverings en heersers mentaliteit. Haat in plaats van vrede, en onderwerping in plaats van liefde. Anderen beweren dat er ook nog een gematigde islam bestaat. Ook dat is onzin. De moslims zeggen het zelf; er is maar een islam, met een boek en een wet, de sharia. Al deze zaken zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Natuurlijk zijn er moslims die zich van de islam weinig of niets aantrekken, maar dat is iets totaal anders. Het gaat dan om een persoonlijke keuze. Het doet niets af aan de mentaliteit van de islam zelf.

Dat de aanslag niet tot grote paniek of onrust heeft geleid is niet zo verwonderlijk. De kans dat je in een aanslag terecht komt is nog steeds erg klein. Maar dat betekent niet dat we allemaal veilig zijn. Juist niet. Een veel grotere dreiging gaat uit van migranten die in het dagelijks leven voor problemen zorgen. Juist deze problemen hebben Duitsland in de chaos gestort. Steekpartijen, moorden, verkrachtingen en aanrandingen door de “gasten van Merkel” komen iedere dag voor. De plaatselijke kranten schrijven er over, maar de landelijke media zwijgt op bevel van Merkel. De gelijkschakeling is verbluffend. Toch kan het iedereen treffen. Een 14-jarig Joods meisje in Wiesbaden, verkracht en vermoord door een Irakees. Een huisdokter in Offenburg, die door een Somaliër werd neergestoken in zijn praktijk voor de ogen van zijn 10-jarige dochter, en natuurlijk Daniel Hillig, die in Chemnitz door illegaal in gereisde migranten werd vermoord. Het is juist het geweld in het dagelijks leven dat er toe heeft geleid dat mensen het zat zijn en de straat op gaan.

Dit soort chaos zien we in Nederland nog niet. Maar de eerste tekenen zijn er. Twee dagen voor de aanslag in Amsterdam vielen 5 migranten jongeren een vrouw lastig die in de avond aan het hardlopen was, gewoon in haar eigen wijk in Amersfoort. Gelukkig kwam er net een man langs die door snel optreden de jongens wist te verjagen. Als hij er niet was geweest, had er zich een nieuwe tragedie kunnen voordoen. Hulde trouwens aan deze man, want we weten intussen dat ingrijpen in dit soort situaties ook niet zonder gevaar is. Een dag later wordt in dezelfde wijk een 55-jarige vrouw, die van de bushalte naar huis loopt, door twee Marokkanen op een scooter omver gereden en bestolen van haar handtas. Ze blijft gewond liggen, terwijl de daders verdwijnen. We moeten er echt voor oppassen dat ook hier geen Duitse toestanden gaan ontstaan. Er komen immers iedere dag nog figuren binnen waarvan we niet weten wie het zijn.

Dat is eigenlijk nog het grootste probleem. Omdat de grenzen in 2015 open werden gezet, zonder verdere controles, zijn er honderdduizenden binnengekomen zonder papieren, en meestal ook zonder recht op asiel. Wie dit allemaal zijn, wat ze hebben gedaan, en waar ze vandaan komen weet niemand. De meesten zijn intussen ook gewoon ergens in de EU ondergedoken. Het grootste deel van deze figuren is trouw aanhanger van de islam. De zogenaamde “soldaten” waar Erdogan ooit over sprak. Wat zij kunnen aanrichten weten we intussen. Dat ze geen geweten hebben weten we ook. En een mes is natuurlijk snel aangeschaft. En dan hebben we het nog niet eens over de aanwezige IS aanhangers, de bekennende oorlogsmisdadigers, de Syriegangers die terugkomen, en de zogenaamde witte helmen, terroristen uit Syrië die in de Europese landen liefdevol opgenomen zijn op bevel van Amerika.

Dat is Europa in 2018. Een omslag kan er alleen komen als we een echte strijd beginnen tegen de islamisering en de massamigratie. En laten we niet vergeten dat een deel van onze vijanden niet van buiten, maar van binnen komt. De grootste collaborateurs en volksverraders zitten in de regeringen van de Europese landen. We hebben dus machtige vijanden, maar we kunnen het ons niet veroorloven om alles zomaar op te geven. In tegenstelling tot de gelukzoekers uit Afrika en het Midden Oosten, hebben wij geen plek om naar toe te vertrekken als het hier allemaal fout gaat. Een Engels parlementslid, Enoch Powell, zei al in 1968 dat we de massamigratie moeten afstoppen, omdat we anders in rivieren van bloed zouden terecht komen. Hij werd voor een gevaarlijke gek uitgemaakt. Maar hij heeft gelijk gekregen. Helaas. Ook al willen velen dat nog steeds niet zien. Deze slaapschapen moeten nog wakker worden.

Blijf dus waakzaam, en let altijd goed op wie er naast je staat. Niemand van ons weet immers waar het volgende  mes vandaan gaat komen. En laten we stil staan bij de slachtoffers, en niet bij de daders. Het zijn de slachtoffers die onze aandacht verdienen. Overal, en altijd.         

DE WAARHEID OVER CHEMNITZ

Langzaam maar zeker zijn de gebeurtenissen van het afgelopen weekend in de Oost Duitse stad Chemnitz ook tot de westerse media buiten Duitsland doorgedrongen. Maar dat betekent nog lang niet dat de ware situatie, en de gevolgen, ook juist worden weergegeven. Integendeel, de Nederlandse media schrijven gewoon over wat de gelijkgeschakelde Duitse media naar buiten brengt. Het zal intussen bij de meeste lezers bekend zijn wat er wordt geschreven; ruzie, steekpartij, jacht op buitenlanders en Nazi demonstraties. De bekende mix van fake news en leugens die we van de Merkel media mogen verwachten. Laten we dus zelf maar eens kijken wat er nou precies aan de hand is in die stad die ooit Karl Marx Stadt heette.

Voor dat we naar de feiten kijken moeten we in gedachten houden dat de incidenten zich afspeelden aan de rand van het stadsfeest in Chemnitz, een feest om de verjaardag van de stad te vieren. Vorig jaar moest dit feest voortijdig afgebroken worden, omdat jonge migranten op grote schaal vrouwen en meisjes lastig vielen en ruzie zochten. Ondanks deze problemen heeft het stadsbestuur niets geleerd, want afgelopen weekend vond hetzelfde feest plaats zonder dat er maatregelen werden genomen om gewelddadige migranten te weren. Je zou dus kunnen zeggen dat problemen voorgeprogrammeerd waren. Die problemen bleven dan ook niet uit. In de nacht van zaterdag op zondag wilden twee vrouwen het feestterrein verlaten, en gingen op weg naar hun auto. In de buurt van een spaarbank kwamen zij een grote groep migranten tegen, voornamelijk Arabieren. De scènes die we al zo vaak hebben gezien in de laatste jaren waren ook nu weer zichtbaar. De groep omsingelde de vrouwen en werd handtastelijk.

Een 35-jarige Duitser met Cubaanse wortels, Daniel Hillig, zag het gebeuren en was moedig genoeg om in te grijpen. Iets wat maar zelden voorkomt. Hij kreeg hulp van twee andere mannen, en samen probeerden ze de vrouwen te beschermen. De migranten reageerden woedend en begonnen met messen te steken. Daniel Hillig werd 25 keer gestoken en stierf kort na het incident in het ziekenhuis. De twee andere mannen raakten levensgevaarlijk gewond, en liggen nog op intensive care. De daders probeerden te ontkomen door onder te duiken in de massa die nog op het feest terrein was. Dit lukte echter niet en een Syriër en een Irakees werden gearresteerd. Zij worden intussen beschuldigd van doodslag en zitten nog vast. Voor de zoveelste keer in de laatste jaren vergrepen migranten zich aan vrouwen, en voor de zoveelste keer vielen hierbij Duitse doden.

De mainstream media negeerde de moord op Daniel Hillig in eerste instantie, maar via de vrije en de sociale media kwam het volledig nieuws naar buiten, en dit gebeurde razendsnel. Intussen was het zondagochtend en in Chemnitz kookte de woede. Het incident was de druppel die de overvolle emmer eindelijk deed overlopen. Aan het begin van de middag was er eerst een herdenking voor Daniel Hillig van de AfD op de plek van de moord. Er werden bloemen gelegd, en er was een minuut stilte. Maar voor de vrienden van Daniel, en heel veel anderen in de stad, was dit niet voldoende. Via Facebook riepen ze op tot een demonstratie tegen het geweld door buitenlanders. En de mensen kwamen, uiteindelijk meer dan 1000. Ze wilden naar de plek van de moord, maar dat stond de politie eerst niet toe. Toen er steeds meer mensen kwamen ging de politie aan de kant en kon de grote menigte verder. Ook andere pogingen van de politie om de demo te blokkeren mislukte. De demonstratie trok door het centrum met leuzen als: “Wij zijn het Volk”, en “Dit is onze stad”.

De media zouden later schrijven dat het om een Nazi mars ging, waarbij jacht op buitenlanders werd gemaakt. Zo als gebruikelijk is dit een leugen. Zeker waren er rechtse elementen, maar de grote meerderheid van de mensen op straat bestond gewoon uit jongeren uit Chemnitz die het beu zijn dat de gasten van Merkel alles wat er in de stad gebeurd verstoren, constant geweld gebruiken, en vrouwen niet met rust kunnen laten. Bewijzen van een jacht op buitenlanders kan de media niet leveren. Er is alleen een kort filmpje waar op iemand een migrant wegjaagt die eerder heeft lopen schelden. Dat schelden is er netjes afgeknipt omdat het natuurlijk niet in de kraam van de Merkel media te pas kwam.

Op maandag gingen de leugens van de pers en de politici over het incident en de demonstratie door. Dat er in eerste instantie een dode was gevallen werd genegeerd, en de aanleiding voor de vechtpartij, het lastig vallen van vrouwen, wordt tot nu toe verzwegen. Er wordt net gedaan of het een gewone ruzie was, en dat rechtse elementen het incident hebben gebruikt om een demo en een jacht te organiseren. De leugenaars en de betaalde rechtpraters schrikken voor niets meer terug. Slachtoffers tellen niet, en alleen de Merkel ideologie moet zegevieren. Een voorbeeld is de organisator van het stadsfeest. Hij zei in eerste instantie dat hij de rest van het feest had afgelast uit respect voor het slachtoffer van de moordpartij. Een juiste beslissing. Nadat de burgemeester echter over de zogenaamde jacht op buitenlanders was begonnen, draaide de organisator zijn verhaal compleet om. Niet respect voor het slachtoffer, maar de demo had hem doen besluiten om het feest af te lassen. We kunnen niet uitsluiten dat de burgemeester heeft gedreigd om de subsidiekraan dicht te draaien als hij niet terug kwam op zijn verhaal. Zo makkelijk gaat het immers.

De mensen in Chemnitz, en ook daarbuiten, lieten zich niet tegen houden door de leugenpers en de politieke parasieten. Voor maandagavond werd een nationale demonstratie uitgeroepen met als verzamelplaats het Karl Marx monument. De opkomst was ongekend groot. Zeker 12.000 mensen kwamen op straat, terwijl een tegen demo van Grunen en antifa ongeveer 1500 demonstranten trok. Ondanks wat kleine incidenten met vuurwerk, was de grote demonstratie vreedzaam. Van de tegen demo kan dit minder gezegd worden. Maar dat is eigenlijk niet van belang. Natuurlijk beweerde de leugenpers opnieuw dat een grote groep rechts radicalen de straat op was gegaan. Maar wie de vele filmpjes op YouTube bekijkt zal zien dat de overgrote meerderheid van de demonstranten gewone mensen waren, die het criminele beleid van Merkel en het migrantengeweld niet meer pikken. De demonstatie was een belangrijk signaal, en ook een eerbetoon aan de slachtoffers.

We hebben al eerder geschreven over de spanningen in Duitsland en de gevolgen van de bevolkingsuitwisseling. Na Chemnitz kunnen we gerust zeggen dat de strijd tegen het Merkel systeem een nieuwe fase is in gegaan. Het is nog geen volksopstand, maar wel een belangrijke stap in die richting. De stemming in Chemnitz, en ook elders in Duitsland, wordt goed samengevat in de woorden van Leyla Bilge, een AfD activiste van Koerdische afkomst: “Vanaf nu zullen we geen enkel slachtoffer meer tolereren. Geen enkele!” 

ZWEDEN; VAN PARADIJS TOT NACHTMERRIE

Zweden was jarenlang voor veel mensen het land van hun dromen. Een prachtig land, met veel natuur en een vrije levenswijze. Sommige zagen het Zweedse systeem zelfs als Europees socialisme in actie. Dat was wat overdreven, maar de Zweden leken wel de juiste balans te hebben gevonden. Op dromerige zomeravonden aan het water, had het land wel iets weg van een klein paradijs.

Helaas is het beeld in Zweden in de laatste jaren dramatisch veranderd, en daar door is het land nu een angstaanjagend voorbeeld voor ons allemaal. Op 9 september zullen er in Zweden verkiezingen worden gehouden, en de kans is groot dat het om een historische stemming zal gaan. Voor het eerst in ongeveer een eeuw dreigen de sociaal democraten de macht te verliezen. Wat is er in Zweden allemaal aan de hand waardoor deze politieke aardbeving een feit lijkt te zijn? Tijd dus om wat dingen op een rij te zetten.

Zweden is al heel veel jaren een neutraal land. Ook tijdens de Koude Oorlog sloot Zweden zich nergens bij aan. Natuurlijk waren er banden met het Westen, maar Zweden heeft altijd geweigerd om lid te worden van de NAVO. Een beslissing die door de bevolking werd gedragen, en door de rest van de wereld werd geaccepteerd. Nu echter het Westen, onder leiding van de Amerikanen, steeds meer aanstuurt op een oorlog met Rusland, is ook Zweden onder zware druk komen te staan. De NAVO wil steeds dichter bij de Russische grenzen komen, en daar wil men ook Zweden een rol in laten spelen. Om dit te bereiken voert de NAVO al enkele jaren, samen met delen van de Zweedse elite, een campagne om de Zweedse bevolking er van te overtuigen dat Rusland een bedreiging vormt. Er wordt zelfs gefluisterd dat Zweden nog wel eens het slachtoffer zou kunnen worden van een Russische inval.

Er zijn spookverhalen rond gestrooid over Russische duikboten in Zweedse wateren, en de bescherming van de burgerbevolking wordt opgevoerd en gemoderniseerd. Natuurlijk zijn die verhalen allemaal onzin, er is immers geen Russische dreiging. Maar de campagne heeft de Zweedse bevolking wel onzeker gemaakt. Nog steeds staat Zweden buiten de NAVO, maar er zijn al wel oefeningen met NAVO troepen, en de druk neemt alleen maar toe. De kans dat men uiteindelijk toch voor de NAVO kiest, als de huidige elite aan de macht blijft, is zeker niet denkbeeldig.

Maar er is nog een andere zaak die de Zweedse bevolking in dit verkiezingsjaar bezig houdt. Het land dat 10 miljoen inwoners telt heeft in de laatste jaren meer dan 600.000 migranten opgenomen, vooral uit Afrika en het Midden Oosten. Men dacht mensen die op de vlucht waren te moeten helpen. Zoals we nu weten was dat een naïeve gedachte, want bij de nieuwkomers gaat het in de meeste gevallen niet om echte vluchtelingen, maar gelukzoekers, vooral jonge mannen, die het land in de laatste jaren op zijn kop hebben gezet. Intussen heeft de Zweedse regering noodgedwongen moeten besluiten om de grenzen voor migranten te sluiten. Niet dat de politici dit wilden, maar ze hadden geen keuze meer. Het land kon gewoon niet meer aan. Daar komt nog bij dat de bevolking het ook niet meer wilde. Men heeft lang geduld gehad, maar dat is nu ten einde.

De massa migratie heeft Zweden zwaar getroffen, en veel mensen kennen hun eigen land niet meer. Het begon eigenlijk mis te gaan op de grote zomerfestivals, die jaarlijks in Zweden worden gehouden. Grote groepen jonge migranten trokken naar deze festivals, en begonnen vrouwen en meisjes lastig te vallen. Er waren verkrachtingen, aanrandingen en berovingen. De politie had in eerste instantie nauwelijks in de gaten wat er precies allemaal gebeurde. Dit had men immers nooit eerder mee gemaakt. Nu is de politie veel alerter, maar het is te laat, want veel Zweden mijden de festivals en andere grote buitengebeurtenissen, omdat het plezier dat men altijd aan de festivals heeft gehad niet opweegt tegen de problemen die nu regelmatig voorkomen.

Maar daar bleef het niet bij, intussen zijn er in grote steden zoals Malmo, Stockholm en Gothenburg wijken waar alleen nog migranten de dienst uitmaken. Gewone Zweden zijn daar niet meer te vinden. Zelfs de politie kan daar alleen maar heen gaan met grote eenheden, en grof geschut. De criminaliteit in deze wijken is niet meer bij te houden, en de invloed van de politieke islam vergiftigt de sfeer op een onvoorstelbare wijze. In sommige gebieden heersen toestanden die in een burgeroorlog niet zouden misstaan. En dan hebben we het nog niet eens over het aantal moorden, eremoorden, gedwongen huwelijken, de bende en clanoorlogen, en het vandalisme dat van dit alles uit gaat. Het is dan ook geen wonder dat veel Zweden hun eigen land niet meer terug kennen.

Dat de regering nu de grenzen heeft gesloten is natuurlijk veel te laat, maar het getuigd in ieder geval van een beetje inzicht. Het waren niet alleen de bovengenoemde toestanden die tot de sluiting hebben geleid. Ook het sociale stelsel, dat in Zweden ooit een voorbeeld voor de wereld was, kon de instroom niet meer aan. Nog meer migranten toelaten zou op termijn hebben betekend dat de kas leeg zou zijn. Dat kon men niet riskeren. In feite weten de Zweedse politici zelf niet meer wat ze met deze zelfgecreëerde ramp aan moeten. Voor de bevolking is dit minder moeilijk, Zij zeggen het massaal: “Wij willen ons oude Zweden terug”.

Dat gevoel heeft ook zijn weerslag op de verkiezingen van 9 september. Zoals gezegd is de kans groot dat de regerende sociaal democraten de macht zullen verliezen. De kiezers weten immers waar ze de rekening voor de huidige crisis neer moeten leggen. De grote winnaars konden wel eens de Zweden Democraten worden, een als rechts populistisch beschreven partij die zich af zet tegen de massamigratie en de Europese Unie. De partij wordt geleidt door Jimmie Akesson. Akesson maakt gebruikt van een soort Zweden Eerst platform, naar het voorbeeld van Donald Trump in Amerika. Zijn campagne prioriteiten zijn immigratie, veiligheid, en gezondheidszorg. Veel Zweden zijn bezorgd dat de gezondheidszorg de vele migranten niet meer aan kan, en zal instorten. Daar willen de Zweden Democraten een einde aan maken, en de zorg opnieuw opbouwen. Akesson belooft meer welvaart, lagere belastingen, en besparingen gebaseerd op het terugdringen van de migratie. Dit tot grote schrik van de Brusselse elite die hun heilige EU steeds verder zien inzakken. Wat opvalt, is dat de Zweden Democraten zowel oudere als jongere kiezers aantrekken.

In de afgelopen week kreeg de partij nog een duwtje in de rug door een serie incidenten die het land diep heeft geschokt. In een aantal steden staken groepen vermomde jongeren gelijktijdig auto’s in brand, op parkeerplaatsen en zelfs bij een ziekenhuis. Tientallen auto’s gingen in vlammen op, en de rook wolken waren van ver te zien. De actie was duidelijk gecoördineerd, en had iets van terrorisme weg. Wie de aanvallers precies waren weet niemand, maar het heeft wel een groot aantal kiezers tot de conclusie gebracht dat het zo niet langer kan. Dat zal in de uitslag zeker te zien zijn. Zweden lijkt dus op weg naar een andere toekomst.

Het voorbeeld van Zweden moet een waarschuwing zijn voor ons allemaal. De bevolkingsuitwisseling, waar de VN zo hard aan werkt, zal hetzelfde effect hebben in veel andere landen. We zien de eerste tekenen immers al. Het is nog niet te laat om de massamigratie en de islamisering te stoppen. Maar de tijd dringt natuurlijk wel. Laten we nog even stil staan bij Zweden, en het prachtige land dat het ooit was. Wie had ooit kunnen denken dat een stabiel land als Zweden zo snel naar de rand van de afgrond zou kunnen verhuizen. Toch is dat nu de realiteit. Reden te meer om de schoonheid en de verworvenheden in onze eigen omgeving met alle kracht te verdedigen. We weten nu immers maar al te goed wat er kan gebeuren als we dat niet doen. Pak je land terug!

                     

OPGELET! DE BEVOLKINGSUITWISSELING WORDT WET!

Het is mogelijk dat er lezers zijn die nog steeds niet geloven dat de wereldelite bezig is met een bevolkingsuitwisseling. Een uitwisseling waar Europa het slachtoffer van gaat worden. Misschien dat er een aantal mensen zijn die denken dat onze beweringen in de artikelenreeks "Multi-Culti Eindstation" overdreven waren. Dat we een te donker scenario schilderden. Intussen moeten we helaas mededelen dat de Verenigde Naties (VN) bezig zijn de bevolkingsuitwisseling formeel door te voeren. Nog dit jaar moet de hele zaak zijn beslag krijgen, zodat de plannen in de komende jaren kunnen worden uitgevoerd. Hoe dit alles in zijn werk zal gaan zullen we hieronder uitleggen. We kunnen vooraf al vast wel een ding zeggen; het is nog erger dan we al dachten.

Zo als we al eerder aangaven is de elite over gegaan tot de bevolkingsuitwisseling om twee redenen. Ten eerste wil men de migranten gebruiken als goedkope werkkrachten. De plannen gaan immers uit van het wereldkapitalisme, dus zal er altijd een geld kant aan zitten. Maar de tweede reden is misschien nog wel veel belangrijker. Men wil de migranten gebruiken om Europa te verzwakken, de Europese volkeren te ondermijnen, en om eindeloos verdeel en heers spelletjes mee te kunnen spelen. Het einddoel is een verzwakt Europa met een soort eenheidsworstbevolking, dat kan worden gebruikt voor een grote oorlog tegen Rusland. Wij gebruiken ook met opzet het woord migranten en niet vluchtelingen, omdat het bij de bevolkingsuitwisseling, die nu geformaliseerd wordt, om migranten gaat die zullen blijven. Echte vluchtelingen kunnen immers terug, als de reden voor de vlucht is opgeheven. Wat er nu op Europa afkomt zijn dus migranten, in veel gevallen figuren waar men in de landen van herkomst graag van af wil.

Hoe zal de formalisering van de uitwisseling in zijn werk gaan? Centraal staat een zogenaamd pact dat door de Verenigde Naties (VN) is opgesteld. Het pact heet Global Pact for Migration, en het heeft als doel om in de komende jaren op een “geordende” wijze meer dan 100 miljoen mensen uit Afrika en andere continenten naar Europa te laten verhuizen. Het pact is intussen in juli ondertekend door 191 landen, waaronder Duitsland en Nederland. Alleen de Verenigde Staten en Hongarije hebben geweigerd om het pact te tekenen. In december 2018 zullen de plannen in het pact officieel van start gaan. Voor dat we een oordeel geven is het goed om te kijken wat er precies in het VN pact staat.

De bedoeling is dat de migratie makkelijker en veiliger wordt. Men is in 2015 al met de uitwisseling begonnen, maar omdat er veel kritiek kwam, wil men geen herhaling van de stromen migranten aan de grenzen, de smokkel over zee, en de zichtbaarheid van het binnenkomen van de vooral jonge mannen, die de voorhoede van de grote stroom vormden. Het moet nu allemaal veel meer geruisloos gaan, zodat de miljoenen kunnen binnentrekken zonder dat we het in de gaten hebben. Om dit te bereiken zal er heel anders naar vluchten en migratie worden gekeken. In het verleden moesten vluchtelingen nog aantonen uit een oorlogs- of geweldssituatie te komen. Met andere woorden; ze moesten kunnen aantonen dat ze vreesden voor hun leven. Onder de nieuwe regels is dat niet meer nodig. Een potentiële migrant hoeft alleen nog maar te zeggen dat hij of zij in een moeilijke situatie verkeerd. Dat is voldoende om de deuren naar een Europees land naar keuze open te zetten.

In de praktijk zullen dat altijd de landen zijn met de beste sociale stelsels; dus Duitsland, Frankrijk, Groot Brittannië, de Benelux landen en Scandinavië. De migrant kan dus kiezen, en hoeft ook niet meer op gammele bootjes over te steken naar Europa. Hij of zij kan gewoon ingevlogen worden. Makkelijker kan het dus niet. Verder zullen deze migranten papieren krijgen, zodat de illegaliteit wordt opgeheven, en heeft men ook recht op sociale uitkeringen. Op termijn komen daar natuurlijk ook huizen, huisraad en natuurlijk gezondheidszorg bij. Wie dit allemaal gaat betalen is niet moeilijk te raden. We zien nu al de BTW, een indirecte belasting, met 3% omhoog gaan volgend jaar. Er zal geen verschil meer gemaakt worden tussen echte vluchtelingen en economische migranten. Verder mogen ouders en kinderen niet gescheiden worden. Alleen in de uiterste gevallen kan iemand nog worden teruggestuurd. We dachten dat in 2015 de poorten waren open gezet, maar dat is niets vergeleken bij wat er nu op ons afkomt. Als men een formule voor chaos wilde ontwikkelen is dat aardig gelukt.

We moeten hier nog wel bij vermelden dat het pact niet bindend is voor de landen die tekenen, en dat ook de soevereiniteit niet zal worden aangetast. Dat betekend echter niet dat we nu opgelucht kunnen adem halen. Men heeft het pact met opzet niet bindend gemaakt. Dit betekend namelijk dat parlementen er niet over kunnen praten, en ook niet stemmen. Regeringen kunnen het gewoon invoeren, zonder verdere discussie. Men heeft het dan over een zogenaamde ‘soft law’, een zachte wet. Maar daar moeten we wel bijzeggen dat een soft law heel snel een gewone wet kan worden, als de omstandigheden er om vragen. Kortom; het is weer een toonbeeld van westerse democratie, er wordt ons iets opgedrongen zonder dat we daar een mening over mogen geven. Het spel kan eigenlijk niet smeriger gespeeld worden. Als klap op de vuurpijl vermeldt het pact ook nog dat de tekenende landen hard moeten optreden tegen iedereen die zich tegen de overeenkomst verzet.

Nu is het dus allemaal duidelijk. Men gaat hele hordes vreemdelingen naar Europa halen, die eigenlijk geen reden tot vluchten hebben, en ons continent in chaos zullen storten. De hele operatie zal honderden miljarden Euro’s kosten, die door de Europese burgers moeten worden opgebracht. Nu al zien we de chaos in Duitsland en de stijgende criminaliteit. Als het aantal migranten nog verder oploopt stevenen we af op een regelrechte ramp. Geen natuurramp, maar een ramp veroorzaakt door de westerse politieke elite.

Het hele plan is totaal onacceptabel en we moeten het dan ook massaal afwijzen. Ten eerste is het economisch niet op te brengen. Als al deze vreemdelingen geld gaan krijgen raakt de kas op een zeker moment leeg. Ze zullen dan alleen nog maar hulp in goederen kunnen krijgen, maar daar komen ze natuurlijk niet voor. Als de geldkraan dichtgaat zal de hel zondermeer losbreken. Wat er dan gebeurd hebben we laatst in het klein kunnen zien, toen illegale Afrikaanse migranten de Spaanse grens aanvielen. Precies dat soort scènes zullen beelden van alle dag worden. En natuurlijk zal dat ook de soevereiniteit van de Europese landen aantasten. Het gaat immers om een fundamentele verandering, waar ook de toenemende islamisering een hoofdrol in gaat spelen. Kortom; Europa zal nooit meer hetzelfde zijn.

Ieder weldenkend mens zal de risico’s en de schaduwkanten van dit soort plannen zien. Maar het criminele tuig dat zich de politieke elite noemt heeft hier geen interesse in. Men wil alleen het eigen project doordrijven, wat de kosten ook mogen zijn. Hiermee is voor ons het punt bereikt waarop we zeggen; tot hier en niet verder. We laten onze landen niet afpakken of kapot maken door een stel volkverraders, en hordes migranten die hier niets verloren hebben. Er zijn al genoeg slachtoffers gevallen. Het enige antwoord op dit criminele plan is verzet. Verzet tegen de politieke elite, tegen dit pact, tegen de illegale massamigratie en tegen de islamisering. Als we niet massaal in verzet komen hebben we straks geen leven meer.

Om dit verzet op gang te krijgen is het belangrijk om deze informatie zo breed mogelijk te verspreiden. De elite wil hun plan in de schaduw uitvoeren. Laten we er voor zorgen dat dit ze al vast niet gaat lukken. Praat dus met iedereen om je heen. Leg uit wat men van plan is, en wat dat voor ons allemaal gaat betekenen. Schets een beeld van het vernietigde Europa dat het gevolg zal zijn van deze gelegaliseerde bevolkingsuitwisseling. Laat je niet het zwijgen opleggen, dat is immers wat de politieke elite van plan is. Iedereen die wordt aangevallen heeft het recht om zich te verdedigen. Van dat recht zullen we dan ook gebruik maken. Laat je ook niet bang maken, de volksverraders grossieren in angst om het verzet te breken. Trap daar dus niet in. Als we massaal opstaan om deze bedreiging, misschien kunnen we zelfs van een oorlogsverklaring spreken, het hoofd te bieden, verlammen we onze vijanden van de politieke elite. Dan valt het hele onzalige kaartenhuis in elkaar.

We hebben het al vaak gezegd, en zullen dat ook blijven doen; WE HEBBEN HET ZELF IN DE HAND. Als wij het allemaal willen komt er vandaag nog een einde aan de migratie en Multi-Culti waanzin. Dan gaan de poorten van Europa dicht en kunnen we orde op zaken stellen. Sluit dus de  rijen, en breng het verzet op gang. De toekomst van een vrij en onafhankelijk Europa hangt van ons allemaal af. Een Europa waar onze identiteit, onze veiligheid en onze tradities gewaarborgd zijn. We mogen niet wachten tot het te laat is, de tijd van handelen is nu aangebroken.

HET MERKWAARDIGE LEVEN VAN ANGELA MERKEL

Ze is intussen meer dan 13 jaar de regeringsleider van Duitsland. Ze wordt ook gezien als de meest machtige vrouw van Europa. Angela Merkel, voor sommige mutti, voor veel anderen de meeste gehate vrouw van Duitsland. Intussen weten we dat zij, net als alle andere Duitse leiders sinds 1945, niet veel meer is dan een zetbaas voor de Amerikanen. Duitsland is immers het Amerikaanse hoofdkwartier in Europa. Letterlijk en figuurlijk.  In Stuttgart is een Amerikaanse basis die alle bevelen uitgeeft waar de rest van de wereld naar heeft te luisteren. De Duitsers hebben daar niets te melden. Sterker nog, iedere Duitse premier sinds 1945 moet voor de eedaflegging een document ondertekenen waarin de Amerikaanse dominantie is vastgelegd. Geen handtekening, geen premier. 

Ondanks het feit dat ze een marionet is, is het toch interessant om te kijken wie Merkel precies is. Ze heeft namelijk een wat schimmige achtergrond. Dat geldt ook voor haar familie. De grootvader van Merkel was een Poolse Katholiek, die nog met het Franse leger tegen Duitsland heeft gevochten in de Eerste Wereld Oorlog. Uiteindelijk is hij in Duitsland terecht gekomen tijdens de Republiek van Weimar, en heeft daar een nieuw leven opgebouwd. Hij kreeg een zoon, de vader van Merkel. Vreemd is dat deze man een protestantse dominee werd. Voor iemand uit een katholieke familie een zeldzaamheid. Het verhaal wordt echter nog vreemder. De vader van Merkel verhuisde van Hamburg naar de DDR. Daar werd hij een trouwe aanhanger van de DDR leiding en werd zelfs als ‘rode dominee’ beschreven. Deze bizarre omzwerving wijst volgens sommige op betrokkenheid van inlichtingendiensten. Angela Merkel zelf heeft altijd met trots verteld dat ze de dochter van een dominee is.

Via deze achtergrond sloot ze zich bij de burgerrechtenbeweging aan in de nadagen van de DDR. Ze wilde met alle geweld in de politiek, en kwam via een burgerrechtenpartij en de SPD, uiteindelijk in de CDU terecht. Maar eigenlijk was de jonge Angela helemaal niet zo'n dissident als ze altijd heeft voor gegeven. Ze was een actief en ook leidend lid van de Freie Deutsche Jugend, de FDJ. Ze hield zich vooral bezig met propaganda en agitatie. De FDJ was de jeugdorganisatie van de leidende partij in de DDR, de SED. Later ging ze naar een SED elite school. Ze schreef twee proefwerken, een over haar vakgebied wat een wetenschappelijk werk was, en een over het Marxisme. Nu komen we weer bij een vreemde zaak. Het tweede proefwerk is verdwenen, en niemand weet waar het is gebleven. Geen enkele journalist heeft er overigens naar gezocht. Bij andere prominenten is dat wel anders geweest. Waarschijnlijk staan er dingen in die Merkel liever vergeet. Een van deze dingen schijnt een gedicht te zijn dat Merkel ooit schreef over de door de Nazi’s vermoordde KPD leider Ernst Thalmann. Er wordt gezegd ze in het gedicht voorspelde dat ze de BRD van binnen uit zou vernietigen. Als we naar de huidige situatie in Duitsland kijken is ze aardig op weg.

Er zijn ook nog andere dingen. Merkel kon vanuit de DDR ongehinderd naar het westen en terugreizen. Dat voorrecht hadden er niet veel, en ook op dit gebied waren de inlichtingendiensten erg actief. Steeds opnieuw lijkt het er op dat Merkel weet wanneer ze een volgende stap moet zetten. Of wordt haar dat verteld? In plaats van carrière maken in de DDR stapt ze over naar de oppositie. Als de muur in 1989 valt kan Merkel zo een schoon vest laten zien. Haar bliksem carrière in de CDU begint. Volgens Vera Lengsfeld, die het allemaal van dichtbij meemaakte, eerst als parlementslid voor Die Grunen en later de CDU, werd Merkel geholpen door kruiwagens. Zo kwam ze in het eerste kabinet Kohl na de Duitse hereniging terecht, op advies van een politieke advocaat uit de DDR, die voor de val van de muur voor de Stasi werkte. Later werd ze milieu minister. Wat opviel was dat Merkel op haar verschillende posten een politiek bedreef die eigenlijk helemaal niet bij de CDU paste. Ze had een veel meer links groene koers, die eigenlijk beter in de SPD thuis was geweest. Maar Merkel ging haar eigen gang, en ondanks het feit dat ze als onopvallend werd gezien, plande ze haar verdere carrière met kille berekening. Kohl liet haar begaan omdat hij gaan onrust in zijn kabinet wilde. Toen Kohl na een verkiezingsnederlaag, en een corruptie schandaal het veld moest ruimen, greep Merkel haar kans. Ze werd CDU leider, nadat ze alle concurrenten had uitgeschakeld. Haar ster leek alleen nog maar te stijgen.

Vera Lengsfeld dacht dat Merkel een hervormer was, maar van die mening moest ze snel terug komen. Merkel was gedreven door persoonlijke ambitie, en niet door de noodzaak om hervormingen in de CDU door te voeren. Ondanks het feit dat Merkel haar eerst verkiezingscampagne verloor, scheen dat haar positie niet echt te schaden. Achter haar waren krachten aan het werk die alle schadeposten beperkten of snel weer herstelden. Uiteindelijk versloeg ze de SPD premier Schreuder, en greep de macht. De Merkel jaren waren begonnen, waarbij het kenmerkend is dat ze er een speciaal talent voor heeft om alle oppositie binnen haar partij, en binnen de verschillende regeringen, uit te schakelen of monddood te maken. Daarbij schuwt ze geen enkel middel. Ze mag misschien zo niet overkomen, maar ze duldt geen enkele tegenstand of kritiek, ze blijft gewoon op haar standpunten staan, of liever gezegd op de standpunten van diegenen die haar in de hand hebben.

In dit hele proces heeft ze steeds opnieuw gelogen, en haar eigen volk bedrogen. Of het nu was over de financiële crisis in Griekenland, de situatie in de Oekraïne of de massa migratie van 2015. Pas in de laatste maanden leek het als of ze kwetsbaar aan het worden was. Zelfs de Duitse media, die haar door dik en dun gevolgd is, begint vraagtekens te zetten. Maar om een ding kunnen ze niet heen, Merkel zit er nog steeds. Blijkbaar is haar opdracht nog niet uitgevoerd of afgesloten. Natuurlijk kan ze niet iedereen naar haar hand zetten. De Russische President Vladimir Poetin trekt zich bijvoorbeeld niets van haar aan. Dat drijft Merkel tot razernij en onbegrip. Ook binnen de EU neemt de oppositie toe. Polen, Hongarije, Tsjechië, en zelfs Oostenrijk laten zich niet langer door Merkel dicteren. Maar de bescherming uit de schaduw is er nog steeds. Deze bescherming komt natuurlijk grotendeels uit Amerika, Merkel’s kritiek op Trump is immers op de persoon gericht, niet op Amerika zelf.

Dat brengt ons bij de vraag hoe iemand die intussen op zoveel tenen heeft getrapt nog steeds aan de macht kan zijn? Hoe kan het zijn dat zij haar eigen volk verraad, bijvoorbeeld in de migratiecrisis, en ongestraft zo veel schade kan aanrichten? En, ze doet dit ook nog met arrogantie. Als er kritiek komt over het vluchtelingenbeleid is haar antwoord: “Ze zijn er nu eenmaal”. Als er over migranten en criminaliteit wordt gesproken zegt ze: “We zullen er aan moeten wennen dat jonge migranten veel meer misdaden begaan dan anderen”. Dat zegt ze openlijk op TV. Je moet maar durven. Sommige commentatoren denken dat ze probeert zo lang mogelijk aan te blijven, om nog zo veel mogelijk migranten het land binnen te loodsen als onderdeel van de bevolkingsuitwisseling. Dat zou dus de opdracht kunnen zijn.

De vraag is natuurlijk of ze dit zelf allemaal wil, of dat ze wordt gedwongen of gechanteerd. Dat is natuurlijk moeilijk na te gaan en nog moeilijker te bewijzen. Maar het zou nog best eens kunnen dat er grote betrokkenheid van inlichtingendiensten is geweest bij haar familie en bij haar persoonlijk. De vreemde manoeuvres van haar grootvader en vader wijzen daar wel op. Ook het feit dat zij zelf vanuit de DDR vrij naar het westen kon reizen en terug, kan hier mee te maken hebben. Misschien ligt het antwoord ook rond de val van de Muur. Toen de Muur was gevallen werd de Stasi Centrale in Berlijn bestormd. Niet alleen door gewone mensen en activisten, maar ook door CIA agenten. Het ging hierbij om een operatie die de naam “Rozenhout” droeg. Tijdens deze bestorming maakte de CIA veel dossiers buit van prominenten in de DDR en van DDR agenten in het buitenland. Deze dossiers konden later worden ingezet voor chantage en andere onfrisse praktijken. Merkel zal zeker een Stasi dossier hebben gehad, en niemand weet wat hier in staat. Is daarom ook haar proefschrift over het Marxisme verdwenen? Als dit allemaal klopt, of zelfs als het deels waar is, zou het veel van de vragen rond Merkel en haar politiek beantwoorden. Het zou ook verklaren waarom ze 9 levens lijkt te hebben.

Nog even terug naar Vera Lengsfeld. Zij zegt dat onder de huidige nieuwe regering Merkel Duitsland chaotische jaren tegemoet gaat. Ze vreest dan ook het ergste. “De rechtstaat wordt uitgehold, en dat bedreigd de democratie. Met de nieuwe wet die zogenaamde ‘hate speech’ moet tegen gaan, worden alle kritische geluiden uitgeschakeld. Daar komt nog bij dat iedereen die realistisch naar de situatie kijkt, meteen als rechts wordt weggezet.” Ze geeft aan dat we ons op het ergste moeten voorbereiden, want in de migrantencrisis begint de chaos nu pas echt.

Dit hele verhaal past prima binnen de vreemde geschiedenis van de BRD waar we eerder over schreven. Een systeem in handen van de Amerikanen, met een afhankelijke politieke elite. De verliezer in dit hele spel is natuurlijk het Duitse volk. Maar zij niet alleen. Door de dominante rol van Merkel en de BRD in Europa, verliezen ook wij. Het is dus niet iets dat zich alleen over de Oostgrens afspeelt. Wij zijn allemaal pionnen in dit smerige spel. De tijd is nu gekomen om dat spel te doorzien en te beëindigen. Voor dat de klok echt 12 uur slaat.