EEN BESTAND IN GRANATEN GESCHREVEN

Door het recente referendum is er weer meer aandacht gekomen voor de Oekraïne en de problematiek die het praktisch failliete land omringd. De puinhopen die we vandaag in dit land zien is de nalatenschap van de Amerikaanse en Europese inmenging. Een inmenging die nog steeds door gaat, ondanks de vele pijnlijke lessen. Het westen leert nu eenmaal nooit van haar fouten. Sterker nog, men schept er behagen in om diezelfde fouten te herhalen en zo mogelijk nog verder uit te breiden. Zo als gebruikelijk betaalt het volk de prijs. Zeker als men niet de durf en het verstand heeft om tegen de onderdrukkers en uitbuiters op te treden. En precies die durf, en dat verstand ontbreekt in de Oekraïne. Dus hebben de fascisten en hun westerse meesters vrijspel.

Economisch gezien is er van het land niets over. In de afgelopen week heeft de Oekraïne junta officieel aangekondigd dat het buitenlandse leningen niet meer zal afbetalen. Er is gewoon geen geld meer. Dit terwijl de fascistische president Poroschenko zijn fortuin in een jaar tijd heeft kunnen verdubbelen. Als de bevolking van de Oekraïne dacht dat ze met de Maidan coup van de corruptie af waren komen zijn bedrogen uit. Nu zitten de echte grote dieven aan het roer en het resultaat is dan ook overal zichtbaar. Niet dat men dit in het westen wil zien natuurlijk. De westerse leiders doen net of de strijd tegen de corruptie in de Oekraïne op een haar na gewonnen is. Als een leugen maar vaak genoeg wordt herhaald gaat men het geloven, is het motto.

Wel is er weer een wending in de constante politieke crisis in het land. Yatsenyuk verliet zijn post als premier na maanden van touwtrekken. Niet dat hij beter of slechter was dan de andere fascisten die in de Oekraine de dienst uitmaken, maar hij had al langer een conflict met Poroschenko. Dat hij nog zo lang kon aanblijven had te maken met de steun van de Amerikanen die hij tot nu toe had behouden. Vooral de Amerikaanse vicepresident Biden hield Yatsenyuk de hand boven het hoofd. Dat hij nu zijn biezen moest pakken kan met verschillende dingen te maken hebben. Het kan zijn dat hij de steun van Washington heeft verloren, maar het is ook mogelijk dat hij een nieuwe opdracht zal krijgen. Het blijft natuurlijk een zaak van ratten onder elkaar.

De nieuwe premier is de voormalige parlementsvoorzitter Groisman, die de junta van Poroschenko steeds heeft gesteund. Hij zal nu een nieuw kabinet moeten vormen uit het armzalige zootje dat zich het parlement van de Oekraine noemt. De nieuwe parlementsvoorzitter is ook weer een fascist, iets wat in het westen steeds over het hoofd wordt gezien. Een andere reden voor de verandering is dat het IMF de geldkraan dreigde dicht te draaien als de onderlinge gevechten doorgingen. Zonder het geld van de IMF is de Oekraïne niet alleen failliet, maar ook op sterven na dood. Het is nog steeds niet te geloven dat niet meer volkeren in Europa in opstand zijn gekomen tegen het associatieverdrag dat de EU heeft afgesloten met dit rattennest. Jammer dat de Nederlandse NEE stem door Rutte onder het tapijt zal worden geveegd. Maar meer was van deze “democraat” natuurlijk ook niet te verwachten. We weten wat er gebeurd als het baasje in Washington fluit.

Intussen blijven de Kiev fascisten granaten afvuren op de twee vrije republieken van Novorossia. Voor al in de laatste weken zijn de beschietingen weer toegenomen en er zijn ook andere tekenen dat Kiev de oorlog wil hervatten op grote schaal. Dit komt vooral door druk uit Washington, terwijl de Europeanen nog steeds proberen om op de rem te trappen. Tijdens de beschietingen komen steeds opnieuw burgers om het leven en af en toe ook leden van de milities. De milities proberen zich zo veel mogelijk aan de akkoorden van Minsk te houden, maar er wordt natuurlijk wel terug geschoten als de Kiev fascisten aanvallen. Vooral in de dorpen en steden langs de contactlijn is veel schade. Huizen raken onbewoonbaar door de granaten of branden af. Eigenlijk heeft Novorossia al lang het recht om in de aanval te gaan en het Kiev leger een nieuwe nederlaag te bezorgen. Maar op verzoek van Moskou wordt hier nog mee gewacht. De kans op een politieke oplossing wordt alle ruimte gegeven, hoe klein deze kans ook is.

Dat Minsk nog steeds geen oplossing heeft gebracht komt door het constante dwarsliggen van Kiev. In de akkoorden staat dat er naast een staakt-het-vuren ook een terugtrekking van zware wapens moet zijn. Verder moeten de twee republieken een speciale status krijgen en moeten er verkiezingen worden gehouden. Dat alles zou uiteindelijk moeten leiden tot een politieke oplossing van het conflict. Dit had al in 2015 moeten gebeuren. Van al deze voorwaarden is echter niets terecht gekomen. Er zijn op dit moment geen grote veldslagen, maar de beschietingen zijn nooit gestopt en ook de zware wapens, die Minsk verbiedt, worden nog steeds gebruikt.

De politieke hervormingen in de documenten zijn door de fascisten in Kiev allemaal de grond in geboord. Ook de nieuwe regering die nu wordt aangesteld, zal hier geen verandering in brengen. Zo als alle fascisten kent Kiev alleen maar moorden en schieten. We kennen het beeld uit vele andere conflicten. Moskou blijft aandringen op een politieke oplossing en President Poetin heeft de republieken alle mogelijk hulp gegeven. Dat zal ook niet veranderen. Met de steeds verder opdringende NAVO worden gebieden als Novorossia steeds belangrijker.

Toch is er ook goed nieuws uit de vrije republieken. De wederopbouw is in volle gang in de gebieden die een stuk van het front weg liggen. Veel nieuwe huizen zijn opgetrokken en ook de schade aan de infrastructuur, veroorzaakt door de Kiev fascisten, is voor grote delen hersteld. Het leven heeft weer een gewone loop gekregen en de bevolking staat verenigt achter de leiding en de milities. Het hechten aan de Russische identiteit is nog nooit zo groot geweest. Ook de offers die zijn gebracht in de Tweede Wereld Oorlog worden massaal herdacht. Met de fascisten voor de deur wordt de strijd uit de jaren 40 weer levend.

Wanneer er een permanente oplossing komt is nog niet af te zien. Ook kan een opvlammen van de oorlog niet worden uitgesloten. De situatie blijft gespannen en de mensen zijn waakzaam. Maar een ding staat boven alles: NOVOROSSIA LEEFT!

PANAMAPAPERS; EEN NIEUW KONIJN UIT EEN DIEP ZWARTE HOED

De westerse media slaan weer op tilt. Het lijkt er op dat men de ontdekking van de eeuw heeft gedaan. Plotseling heeft iedereen iets te zeggen over de zogenaamde Panamapapers. Over het algemeen moeten we heel wantrouwend zijn als er plotseling een soortgelijke storm opsteekt. Wat onderzoekwerk in de laatste dagen leert ons dat ook dit keer wantrouwen op zijn plaats is. Het lijkt er op dat de goochelaars in Washington een nieuw konijn uit de hoed hebben getoverd. Tijd dus voor een overzicht van de “onthullingen’ en hun nasleep.

Een paar weken geleden begonnen er al geruchten in de Russische media te verschijnen dat het westen bezig was met het opzetten van een nieuwe mediacampagne tegen President Poetin en Rusland in het algemeen. Niemand wist toe nog wat er precies aan zat te komen, maar het was al wel duidelijk dat het iets met mediaonthullingen te maken had. De geruchten bleken waar te zijn, want met veel trompetgeschal brachten de Europese media, met Duitsland voorop, de zogenaamde Panamapapers naar buiten. Deze documenten gaven details van investeringen in zogenaamde “offshore” firma’s, die worden gebruikt om belasting te ontduiken. Toch was deze onthulling niet zo schokkend als men graag had gezien.

Immers, het grote doel was President Poetin. Terwijl een aantal politieke leiders in de documenten werden genoemd ontbrak echter de naam van Poetin. Een tegenvaller die vervolgens door de westerse media werd genegeerd. Men maakte uren TV programma’s en schreef meters krantenberichten over Poetin en de Panamapapers, zonder hem ook maar bij benaderingen aan de documenten te kunnen linken. Men kwam niet verder dan dat wat getrouwen van Poetin betrokken zouden zijn. Een verhaal dus dat eigenlijk geen verhaal was. Na de onthullingen werd er in Moskou hard om de hele zaak gelachen. Er was immers weer een westerse aanval op Rusland jammerlijk mislukt.

Maar hoe zit het nu precies met dit nieuwe “lek’, en wie zitten er achter? De documenten werden gepubliceerd door een internationale groep van journalisten met een zwaartepunt in Duitsland. Zij zeggen dat ze de documenten kregen aangeboden door een onbekende bron. Na de achtergronden uitgebreid te hebben gecheckt besloten de journalisten te publiceren. Ze waren er van overtuigd dat de documenten echt waren en een belangrijk wapen in de strijd tegen de belastingontduiking. Panama stond toch al bekend als het grootste belastingparadijs op aarde, dus ging men er van uit iets goeds te doen met de openbaarmaking.

Intussen is er echter meer bekend over de bron van het lek. Volgens Wikileaks zouden de Amerikanen de documenten hebben gelekt. Er wordt ook regelmatig gezegd dat dit onder regie van de aartskapitalist George Soros is gebeurd. Hij zou daarvoor een van zijn vele stichtingen hebben gebruikt. Dit lijkt nog de meest logische verklaring, hoewel er nog geen directe bewijzen zijn. Maar het zou wel in overeenstemming zijn met de overige activiteiten van Soros. Onder de dekmantel van NGO’s en goede doelen stichtingen is hij al jaren bezig met de zogenaamde “kleurenrevoluties”, waarbij regeringen omver worden geworpen die de Amerikanen een doorn in het oog zijn. Het is bekend dat Soros ondermeer de Maidan coup in de Oekraïne heeft gefinancierd. Deze operatie, en nog vele anderen hebben aan duizenden, en misschien wel honderdduizenden mensen het leven gekost.

Het hoofddoel van Soros, en dus ook de Amerikaanse elite, is het omverwerpen van de regering in Rusland. Het is bekend dat hij ook in Moskou een kleurrevolutie aan het voorbereiden was. President Poetin heeft hem echter een stok tussen de benen gestoken door de Soros stichtingen in Rusland als staatsgevaarlijk en dus verboden te verklaren. De bejaarde crimineel Soros was hier woedend over en het is zeker dat hij zijn plannen om in Rusland in te grijpen niet heeft opgegeven. De Panamapapers kunnen dus heel makkelijk het volgende offensief in deze stille oorlog zijn. Alleen is de aanval niet echt geslaagd omdat Poetin niet aan de zogenaamde brievenbusfirma’s in Panama gelinkt kan worden. Soros zal dus nog wat anders moeten bedenken, maar veel kans van slagen heeft hij niet.

Poetin kent de smerige zaakjes van Soros als geen ander en heeft een aantal voorzorgsmaatregelen getroffen. Niet alleen zijn de Soros stichtingen het land uit gezet, ook wordt er een Nationale Garde opgericht om tegen Amerikaans gestuurde onrust te waken. We zien gelijksoortige voorbereidingen in Wit-Rusland, dat al heel lang een geliefd doelwit van het westen is. Moskou en Minsk houden de boel dus goed in de gaten, en als Soros het waagt om zijn renegaten naar het oosten te sturen om rotzooi te trappen zullen zij op graniet bijten.

Een ander opvallend detail betreffende de gelekte documenten is, dat er geen enkele Amerikaan of Amerikaanse firma wordt genoemd. Het is duidelijk dat, terwijl er volkstammen aan Europeanen op de lijst staan, de Amerikanen expres buiten schot zijn gehouden. Niemand geloofd immers dat er geen corrupte Amerikanen zijn. De VS staat bekend als het meest corrupte grote land op de wereld. Ook dit is een aanwijzing dat de Amerikanen de bron van het lek zijn. Ze gaan duidelijk niet hun eigen nest bevuilen. Die mogelijkheid hebben ze omdat lang niet alle documenten publiek zijn gemaakt. Dat gaat ook niet gebeuren. De Amerikaanse heilige huisjes blijven dus netjes beschermd.

Dat geldt niet voor hun Europese bondgenoten. De premier van IJsland moest ontslag nemen omdat hij in de documenten werd genoemd, en de Britse premier Cameron werd gedwongen zijn hele belasting aangifte publiek te maken nadat bekend werd dat zijn vader eigenaar was van een brievenbusfirma om zijn geld te verstoppen. Cameron beweerde eerste dat hij hier niets mee te maken had, maar toen de strop werd aangetrokken moest hij toegeven dat hij wel degelijk aandelen in de firma had die intussen zijn verkocht. Hij ontkend nog steeds belastingontduiking, maar de laatste steen hierover is nog niet boven. Er kan dus nog meer schade volgen.

Je kunt je afvragen waarom de Amerikanen hun eigen bondgenoten beschadigen terwijl hun ware doelwit toch Rusland is. Hiervoor zijn verschillende verklaringen aan te dragen. Ten eerste is Washington al tijden bezig om Europa te verzwakken. Deze hele controverse past precies in dat streven. Er ontstaat onrust en wantrouwen. Dat is precies wat de Amerikanen willen. Na de financiële crisis van 2008, het Griekenland debacle, de Maidan coup en de vluchtelingencrisis is dit de volgende stap. Ook deze keer wordt Duitsland weer gebruikt als tussenstation. Daar komt nog bij dat als de documenten alleen maar over Rusland waren gegaan het teveel zou opvallen. Er zou te veel een propagandasfeer om heen hebben gehangen. Dat kon natuurlijk niet, want dan was de hele inzet voor niets geweest.

Er is ook nog een ander punt dat niet onbelangrijk is. De Amerikaanse overheid is al jaren bezig om een eigen belastingparadijs op te zetten, dat door verschillende afscherm en geheimhoudingswetten geld naar de VS moet lokken. De Europeanen weten dit, maar durven er niets over te zeggen. Voor de Amerikanen zou het dus prima zijn als door de onthullingen Panama op de internationale zwarte lijst zou worden gezet. Ze hebben dan een belangrijke concurrent uitgeschakeld. Het mes snijdt dus aan vele kanten. Dat daarbij een aantal Europese bondgenoten in de goot belanden is voor Washington geen probleem. Waar gehakt wordt vallen immers spaanders.

POLDERPOLITIEK; TUSSEN TERRORISME EN KIEZERSBEDROG

Er wordt wel eens gezegd dat een week een lange tijd is in de politiek, hoewel dit eigenlijk een voetbaluitspraak is. Toch hebben we in de afgelopen dagen gezien dat er een grote kern van waarheid in zit. Een beter voorbeeld dan minister van justitie en onveiligheid, Van de Steur, is er eigenlijk niet te vinden. Deze politieke kleuter heeft intussen zoveel bokken geschoten en mislukkingen gedekt dat het vast staat dat hij door een bepaalde onzichtbare kracht wordt beschermd. Of is het gewoon Rutte, die niet wil toegeven dat hij een malloot op dit “zware’ ministerie heeft gezet?

De meest recente episode in de langs reeks van mislukkingen van Van der Steur betreft een van de jihadterroristen, die zich in Brussel heeft opgeblazen. Het probleem begon toen Turkije beweerde deze terrorist naar Nederland en België te hebben uitgewezen, voorzien van een waarschuwings-sticker. Eerst beweerde België van niets te weten, en kort daarna gaf Nederland aan de man ook nooit gezien te hebben. Maar dit handen in onschuld wassen duurde maar kort. Na veel touwtrekken moest Van der Steur wel toegeven dat de bommenapostel wel degelijk naar Nederland was uitgezet. Alleen de waarschuwingsticker had men niet gezien. De Turken hielden echter vol, en al snel bleek dat ook de Belgen op een aantal vlakken geblunderd hadden.

FBI

Maar het werd nog erger. Van der Steur gaf uiteindelijk, onder veel druk, aan dat Nederland wel een waarschuwing over de man had gekregen, weliswaar niet van de Turken, maar van de FBI. Dat zou ook aan België zijn doorgegeven. België ontkende dit echter te midden van veel hysterisch heen en weer geruzie. En ja hoor, Van der Steur moest weer door het stof. De waarschuwing kwam niet van de FBI maar van de politie in New York. Meneer was betrapt op de zoveelste leugen en moest weer zijn excuses aanbieden. Hij zal zich voor dit laatste vergrijp nog voor de Tweede Kamer moeten verantwoorden, zoals altijd luid verkondigend dat hij niets fout heeft gedaan. Je zou zeggen dat de hakbijl nu wel op hem zal neerdalen. Maar het zou geen wonder zijn als de onbenullen in de Kamer hem opnieuw een kans geven. Tot de volgende ramp.

We kunnen intussen gerust het volgende vaststellen: of het nu gaat om de bonnetjesaffaire of de bestrijding van terrorisme; Van der Steur zit er altijd naast. Maar wat kun je verwachten van een figuur die zich altijd met een oranje stropdas vertoond in een misplaatste vorm van patriottisme. Of zou hij gewoon niet weten dat het Nederlands elftal niet naar het EK in Frankrijk gaat? Bij dit schetsfiguur is immers alles mogelijk. Heel Rutte II kan eigenlijk bij het grofvuil, maar de twee die er met kop en schouders boven uitsteken zijn Van Rijn en Van der Steur. Dat deze twee flutfiguren gewoon blijven zitten geeft aan hoe diep het niveau van de polderpolitiek is gezonken.

REFERENDUM

Nog voor we in gaan op de uitslag van het referendum over het associatieverdrag met de fascistische leiders van de Oekraïne, moeten we toch eerst even naar de campagne kijken die aan onze ogen voorbij is getrokken. We kunnen dan vaststellen dat het Ja kamp door de media en de politiek aan alle kanten is bevoordeeld. Ten eerste waren er gemeenten die met de stempassen een folder meestuurden die pro het verdrag was. Dat was nog nooit eerder het geval, en het geeft aan hoe wanhopig men op zoek was naar een Ja stem. Maar dat was nog lang niet alles; waarschuwingen over kinderarbeid in de Oekraïne werden van websites gehaald, de verschillende media stonden plotseling vol met verhalen over hoe de Oekraïne bezig is de corruptie aan te pakken, en alles wat met het Ja kamp te maken had kwam prominent in het NOS journaal.

Dat was ondermeer het geval met de Ja manifestatie op De Dam, waar de rat Koenders mocht vertellen hoe aardig zijn fascistische vriendjes in Kiev toch zijn. De schijnheiligheid straalde er van af. Ook Koenders staat op de nominatie voor de valbijl, maar als we naar het zootje ongeregeld kijken dat zich PvdA fractie noemt, moeten we vaststellen dat er eigenlijk ook niet veel beters is. Dat zegt meer dan genoeg, zowel over Koenders als over de PvdA.

Toch kwam er nog een kleine kink in de kabel. Uit de gelekte Panamapapieren bleek dat de Oekraïense leider Poroschenko een van de figuren is die zijn bij elkaar gestolen fortuin via een brievenbusfirma heeft opgescholen. Het stuk ongeluk werd bij name genoemd. Hij is ook niet de enige, want een hele volksstam Oekraïense politici komen in de lijst voor. Dat maakte dus een voortijdig einde aan de sprookjes over de corruptiebestrijding van de Kiev fascisten. Allemaal leugens om de kiezer tot een Ja stem te verleiden of van stemmen af te houden. Een opkomst van minder dan 30% zou immers het referendum ongeldig maken, en precies daar zat de elite met smacht op te wachten, want het Nee kamp bleef constant aan de leiding in de peilingen. Tot het einde bleef men hopen, maar gelukkig ter vergeefs.

UITSLAG

Tijdens het referendum stemde 61.1% tegen het verdrag en 38.1% voor. De opkomst was 32.2%, dit maakt de uitslag geldig.

Ondanks alle pogingen van de overheid en de media hebben de kiezers zich niet laten misleiden of intimideren. De stemming in het referendum kon eigenlijk niet duidelijker zijn. De cijfers zijn dodelijk voor Rutte en zijn eurokornuiten. Er bestaat geen twijfel aan dat dit een stevige nederlaag is voor de hele Nederlandse overheid en het complete EU project. Opnieuw is bewezen dat de bevolking met afwijzing en vijandigheid reageert als de mogelijkheid wordt geboden om over EU zaken te stemmen. Daarom ook zijn dit soort stemmingen zo schaars. De elite is allergisch als het gaat om de stem van de kiezers. Toch heeft dit duidelijk geen effect.

Zeker is dat de Nederlandse kiezers hebben laten zien dat niets moeten hebben van de Kiev fascisten, hun ongure moordbrigades en hun steunpilaren in Washington en Brussel. Dat is een belangrijk signaal, want het geeft aan dat veel mensen maar al te goed aanvoelen wanneer er iets fout zit. Dan helpen de mooie woorden van een stel stropdassen niet meer. Maar we moeten ook eerlijk zijn, de kans dat Rutte iets met de uitslag gaat doen is heel klein. Misschien komen er wat kleine veranderingen in het verdrag, of krijgt het een andere naam. We kennen de smerige streken van de elite om hun zin door te drijven maar al te goed. Als dit gebeurd doet het niets af aan deze geweldige overwinning, en zullen veel mensen de komende acties van de overheid op dit gebied aanvoelen als kiezersbedrog. De arrogantie van de macht kent nu eenmaal geen grenzen, maar maakt ook de kloof tussen de bevolking en de huidige politieke elite steeds wijder. Dat is een goede zaak die hoop voor de toekomst biedt.

Intussen blijft de Nederlandse politiek een interessant object voor ramptoeristen. Daarom sluiten we af men een uitspraak van de veel te vroeg overleden voetbalicoon, Johan Cruijff; “Je snapt het pas als je het zelf ziet.”

DE BLINDE OGEN VAN DE EUROPESE VEILIGHEIDSDIENSTEN

We hebben het zo vaak gehoord van diegenen die verantwoordelijk zijn voor het bestrijden van terrorisme; “Er zijn geen substantiële aanwijzingen dat er een aanslag op til is”. Meestal worden deze woorden uitgesproken kort voordat er ergens een bom afgaat of er door een schutter een automatisch wapen wordt afgevuurd. De zogenaamde deskundigen willen ons in slaap sussen, en blijven herhalen dat ze alles onder controle hebben. Parijs en Brussel hebben intussen anders bewezen. Als het er echt op aan komt zijn de zogenaamde terrorismebestrijders zo blind als een slechtziende mol.

Vooral de ontwikkelingen rond de aanslagen in Brussel geven aan hoe de veiligheidsdiensten keer op keer falen. Informatie wordt achtergehouden of over het hoofd gezien. Van uitwisseling is nauwelijks spraken, en de meest gezochte personen kunnen maandenlang in vrijheid leven onder de neuzen van hen die beweren dit soort figuren te bestrijden. Dat moet van zelf naar de vraag leiden: zijn deze veiligheidsdiensten nu echt zo dom, of hebben ze een andere agenda? Het kan toch geen toeval zijn dat het iedere keer mis gaat. En het kan ook geen toeval zijn dat men de bevolking vaak angst aanjaagt met valse alarmmeldingen of dreigingsberichten. Als we goed naar dit alles kijken zijn er zeker patronen te ontdekken.

JIHADISTEN

Het begint er al mee dat alle Europese landen steeds beweren dat ze alles in het werk stellen om zogenaamde jihadstrijders het uitreizen naar Syrië, of ander plekken, onmogelijk te maken. Soms lukt dit, meestal niet. Maar waarom zou je figuren hier willen houden die voor zichzelf al hebben besloten dat ze zich bij de jihad willen aansluiten? Als je ze de uitreis belet, gaan ze hun jihad hier uitvoeren. We hebben hier al een aantal voorbeelden van gezien en er staan er nog veel meer in de wacht rij. De tweede fout is dat men deze zogenaamde strijders ook weer terug laat keren als ze eenmaal in Syrië zijn geweest. Natuurlijk beweren de overheidswoordvoerders dat ze deze personen in de gaten houden na terugkeer. Maar wat daar van terechtkomt, hebben we in zowel Parijs als Brussel kunnen zien. In Nederland zal het echt niet beter zijn.

We hebben het al eerder geschreven; het is veel beter diegenen die willen gaan niets in de weg te leggen, maar hun terugkeer zonder pardon te blokkeren. Een aantal zal daar al in de strijd sterven en dat is prima zo. Maar aan diegenen die het overleven moet vanaf het begin duidelijk zijn dat uitreizen voor altijd is. Paspoort weg en rechten weg. Zonder uitzondering. Het is de enige manier om deze figuren, die ons allemaal bedreigen, buiten de deur te houden. Toch willen de overheden hier niet aan. De vraag is; waarom? Zeker, de elite heeft geen last van aanslagen en bommen. Men zit immers goed afgeschermd. Maar dat kan niet het hele antwoord zijn.

Net als bij de vluchtelingencrisis, lijkt het er op dat Europa zijn eigen graf wil graven. Dat men de chaos niet wil tegen houden. Sterker nog, dat het wordt aangemoedigd. Niet door de volkeren, maar door de zogenaamde leiders die hun orders duidelijk van elders krijgen. Daarom ook laat men de jihadisten weer in reizen en worden groepen als de salafisten niets of nauwelijks iets in de weg gelegd. De verklaring kan alleen maar zijn dat men deze figuren nog nodig heeft om meer chaos en dood en verderf te veroorzaken. Dat verklaart ook meteen de blinde ogen van de veiligheidsdiensten. Men wil niets zien, of men mag niets zien.

ELITE

Voor vele van ons is het geen geheim dat de veiligheidsdiensten, de politie en het leger niet dienen om ons te beschermen. Zij bestaan alleen om de elite te dekken en het systeem in stand te houden. Dat hun taak is om de bevolking te beschermen is een sprookje dat alleen door een constante PR campagne in stand wordt gehouden. Een aanslag meer of minder is voor hen dan ook geen probleem. Het raakt immers de bevolking, maar niet de fundamenten van het systeem. Dan valt de noodzaak van volledige bestrijding al snel weg. Anders wordt het als het om linkse activisten gaat, en dan maakt het ook niet uit of er geweld in het spel is of niet.

Tegen links worden zonder uitzondering alle krachten ingezet. Beginnende met intimidatie, infiltratie, uitsluiting, en uitmondend in het monddood maken van organisaties en individuen, en zelfs liquidatie. Activisten die al wat langer mee lopen kennen nog de BVD infiltratie in de CPN en de vredesbeweging en de meedogenloze jacht op RARA en de RAF in Duitsland. Voor deze taken waren alle middelen beschikbaar en werden wetten gewoon buitenwerking gesteld. Links en de linkse ideologie vormen namelijk een bedreiging voor het systeem, en haar elite en uitvoerders. Iets wat van de jihadisten niet op dezelfde wijze gezegd kan worden.

GEBRUIKEN

Daar komt nog bij dat de westerse al jaren gebruik maken van jihadisten om terroristische activiteiten te ontplooien tegen de tegenstanders van het westen. Vooral bij het omverwerpen van niet populaire regimes is deze tactiek vaak toegepast, tot aan de dag van vandaag. Het is dan ook niet ondenkbaar dat ook de jihadisten die aanslagen in Europa plegen gebruikt worden. In dit geval heeft het te maken met het verzwakken van Europa. Dit proces is al een hele tijd aan de gang, waarbij de opdrachtgevers in de VS te zoeken zijn. De Europese leiders weten dit natuurlijk, maar ondernemen hier niets tegen of werken zelfs actief mee. Gelijktijdig zijn de jihadisten een prachtige kans om de wetten aan te scherpen. Kijk maar naar de reactie na aanslagen. Het eerste waar de overheid mee komt is meer opslag van data, meer aftappen en meer computer systemen die aan elkaar moeten worden gekoppeld.

Niet dat dit de aanslagen zal tegenhouden, of de jihadisten zal ontmoedigen. Zij komen hier makkelijk omheen. Waar het de overheid om gaat is om de eigen bevolking steeds meer in de gaten te houden. Zo bang zijn ze dat we ooit tegen hen in opstand zullen komen. De aanslagen en de angst voor de terroristen zijn dus prachtige camouflagemiddelen. Het gaat er altijd om te kijken wie er belang bij bepaalde zaken heeft, en dat is in dit geval overduidelijk.

OVERHEID

We zeiden al dat het een sprookje is dat de veiligheidsdiensten, en leger en politie, dienen om ons allemaal te beschermen. Gelijktijdig is het ook een sprookje dat de overheid onze problemen kan oplossen. Zij zijn juist zelf het probleem. Het is immers de overheid die zo goed als niets tegen de terroristische netwerken en hun sponsors onderneemt. Terwijl bekend is dat Turkije de grootste sponsor van de ISIS is, gaat de Europese leiding met deze bloedstaat in zee om de vluchtelingenstromen in te dammen. Stromen die men zelf heeft ontketend. Men onderneemt ook niets tegen de krachten die Europa ondermijnen en verzwakken. Via mooie woorden en schijnparlementen worden de volkeren in slaap gesust. Net als voor de Tweede Wereld Oorlog wordt ons weer ingefluisterd dat we rustig kunnen slapen, want de overheid houdt de wacht. Hoe dat toen is afgelopen weten we nu maar al te goed.

Ook deze keer zal het niet anders zijn. De huidige Europese leiders voeren de volkeren regelrecht op de afgrond toe. We kunnen dus maar een conclusie trekken; vertrouw de overheid niet en blijf zelf denken. Dat is al van toepassing in normale tijden, maar in tijden van crisis is het een eerste prioriteit. Dan is een gezonde dosis wantrouwen en tegendraadsheid meer dan op zijn plaats. Wantrouwen en afwijzing tegenover de overheid, zouden in de komende tijd nog wel eens van levensbelang kunnen zijn. Later we dat vooral niet vergeten. Breek door de leugens heen en laat je niet afleiden, het zijn de enige wapens die we op dit moment hebben.